1.38 
VT>OOIJEN. 
mannetje; deze zijn kleiner dan de wijfjes en hebben den rug 
uitgehold en het achterlijf opgewipt. Bij de paring zit het grootere 
wijfje op den rug van het mannetje. Door middel der dikke 
achterdijen kunnen zij verbazende sprongen 
maken. Zij komen in Maart voor den dag, na 
als ei of pop den winter te hebben doorge- 
bragt. Het wijfje legt ongeveer 20 langwer- 
pige, witte eijeren , in stoffige hoeken of reten. 
Daaruit komen na 6 tot 10 dagen slang- 
vormige grijswitte larven voort, wier ligchaam 
dertien ringen heeft, behalve den bruinachtigen 
kop, die twee sprieten, twee voelers en twee 
oogen draagt. De ringen hebben geene pooten, 
maar borstelharen, welke voor de beweging 
schijnen te dienen; ook zijn er twee staart- 
punten, die daartoe medewerken. In de rust 
liggen zij in een gerold, doch zij zijn vrij 
levendig en kruipen veel heen en weder. Zij 
leven van doode insecten en gedroogd bloed. Dikwerf vindt men 
bij de eijeren bloed, na den steek der vlooijen uitgevloeid en 
tot zwarte bolletjes opgedroogd. Na 11 of 12 dagen zijn de 
larven volwassen en veranderen dan in korte, gedrongen pop- 
jes, aan welke de kop, de oogen en de pooten zeer duidelijk 
te zien zijn. Wederom elf dagen daarna komt uit het popje de 
vloo te voorschijn, zoodat er slechts vier weken in den zomer- 
tijd behoeven te verloopen om eene tweede generatie het licht 
te doen zien. De huishouding dezer soort is beschreven door 
Leeuwenhoeck 1) en Eösel von Eosenhoff. 2) 
De overige inlandsche soorten van vlooijen leven op honden , 
katten , hazen , egels , ratten , eekhorens , mollen , vledermuizen , 
hoenders, duiven, spreeuwen en zwaluwen. De vloo der mol is 
afgebeeld bij Curtis, British Bntom. vol. III, n°. 111. 
Larve en pop der 
menschenvloo 
1) Vierde vervolg van Brieven, 1694) bl. 537 — 572, 76e Missive. 
2) Insecten- Beluatiging , Th. II, Mücken uiid Schnacken S. 9, Tab. II. 
