l.OOPKEVERS. 
149 
Doch veel gemeener is Noiiophilus semipunctatus Dfts., 
voorgesteld op Plaat IX bij fig. 2, een diertje dat men alom 
in tuinen, weiden en bosschen aantreft. Het is nagenoeg overal 
even breed, aan kop en achterlijf afgerond, plat op den rug, 
slechts 5 str. lang, bruinbronskleurig met de einden der dek- 
schilden geel; deze zijn aan de zijden met fijne stipjes in rijen 
bedekt en hebben bovendien vier grootere, dieper ingedrukte 
punten, doch het midden is spiegelglad. — Eene zeer na ver- 
wante, mede zeer gemeene soort, JSF. aquaticus L. , heeft de dek- 
schilden geheel brons en de rijen van kleine puntjes niet tot 
aan het eind doorloopende. 
Nebria brevicollis E. is eene soort van loopkever, welke veel 
in tuinen binnen steden, onder planken en steenen waargeno- 
men wordt. Zij is veel grooter dan de laatstvermelde, van 10 tot 
15 str. lengte, breed en plat;- vooral heeft zij het borststuk 
bijzonder kort en breed gevormd, even breed als de dekschil- 
den en aan beide zijden toegerond. De elytra zijn met diepe 
vo ren gegroefd ; de drie voorste tarsengeledingen bij het $ zijn 
verbreed en met vilt aan de onderzijde bedekt. De kleur van 
het dier is blinkend blaauwachtig zwart met roode sprieten, 
voelers, dijen en tarsen. 
De grootste onzer loopkevers Procmstes coriaceus L. is tot nu 
toe alleen bij Nymegen aangetroffen , doch in den omtrek dier stad, 
volgens de Heeren de Man en Maitland gemeen. Hij wordt 
wel 4 Ned. duim lang, is geheel zwart en behalve door de 
grootte, kenbaar aan de langwerpig ei vormige dekschilden , die 
met onregelmatige slingerende rimpels geheel zijn bedekt. 
Tot het eigenlijk zoo genoemde geslacht Carahus behooren 
de volgende loopkevers of schallebijters : 
C. nemoralis Illig. (kortensis E.) , zwart met paarschen zoom 
van borststuk en dekschilden, de laatsten eenigzins bronskleu- 
rig, uiterst fijn gerimpeld en met drie langsrijen van inge- 
drukte putjes voorzien. Lengte iets meer dan 2 X. duim. Hij 
komt veel in tuinen voor. 
