158 
LOOPKEVERS. 
selben die Verheerungen der Saaten zugeschrieben, kanii ich 
mich doch nicht enthalten, einigen Zweifel gegen die Eichtig- 
keit jener Beobachtungen zu aussern. Sollte die Zabruslarve 
nicht auf die Larve der Anisoplia fruticola angewiesen sein, 
die jene Schaden verursachte Ook Curtis en Stephens hebben 
dezelfde meening geuit , welke nog in Audouin en Bruli<é ver- 
dedigers gevonden heeft. Maar de woorden van Germar zijn 
te bepaald om aan misvatting te doen gelooven en de larve 
der Anisoplia was in viermaal geringer aantal dan die van habrus 
aanwezig, zoodat indien het masker van Zabrus vleeschvretend 
ware geweest, dat van Anisoplia spoedig zijnen ondergang zou 
hebben gevonden. In allen gevalle is de vraag, "wat het volko- 
men insect eet, beslist door Westwood i), welke meldt dat Eev. G. 
T. Eudd verscheidene voorwerpen op hoornaren heeft gezien, 
bezig met het uitpluizen en opeten der korrels. 
Ook het verwante geslacht Amara gebruikt somwijlen plant- 
aardig voedsel , zoo als beweerd wordt door Dr. M. Zimmermann 
in zijne verhandeling over dat geslacht. Ongeveer 17 soorten 
bestaan er van in ons land; het zijn allen ovale, doch aan den 
kop eenigzins toegespitste kevers, wier kleur meestal metaal- 
glanzig is. Amara fermginea L. is de eenige, die roestkleurig 
is, evenwel heeft het ligchaam dikwijls eene groenachtige brons- 
kleur. Dit dier leeft zoo als de overigen van hetzelfde geslacht 
in graszoden, onder dorre bladeren en steenen en in vochtige 
hoeken. Het is 6 of 7 str. lang. 
A. acuminata Gyll. is eene der grootere soorten , ietwat meer 
dan 1 duim lang, en die niet zeldzaam is. Zij is ovaal, brons- 
kleurig; de kop en het punt, waar de dekschilden aan het eind 
zamen komen , steken een weinig buiten de ellips uit ; het borst- 
stuk heeft aan den achterrand aan beide zijden eene plooi; de 
dekschilden zijn gelijkmatig gestreept; de pooten zijn zwart, de 
drie eerste geledingen der sjarieten rood. 
1) Intvoductiun to the mod. Class. of Iiisects I, 62. 
