HYDROPKILEN. 
175 
de mannetjes. Eene na verwante soort, S. marginatum E. is 
kleiner, zwart zonder vlekken, doch met een smallen gelen zoom 
om halsschild en vleugeldekken. Deze soort heb ik in de om- 
streken van den Haag dikwijls waargenomen. 
De soorten van het geslacht Cercyon Leach zijn zeer klein. 
C. unijyunctatum is zwart, met den zoom van het borststuk, de 
dekschilden en de pooten geel; op beide dekschilden heeft het 
wijfje eene gemeenschappelijke zwarte vlek. C. merdarmm Sïuum, 
afgebeeld bij fig. 11 Plaat X, is nog geen 2 streep lang, zwart 
met de vleugeldekken van het midden tot het einde bruin. 
SILPHEN OF AASKEVERS. 
Tot deze familie brengt men kevers met vijf leedjes aan de 
tarsen, welke aan de sprieten elf geledingen hebben, die of 
langzamerhand in dikte toenemen, of wier drie of vier laatste 
geledingen vrij groot, bijna knods vormig zijn. De inplantings- 
plaats der vier achterheupen maakt een regelmatig vierkant uit. 
Bij de meesten bedekken de dekschilden het achterlijf niet geheel. 
Gelijk de Hollandsche benaming aanduidt , leven deze kevers van 
aas; onder hen treft men de merkwaardige Doodgravers aan. 
Deze vormen het geslacht Necrojphorus E. , dat zich onder- 
scheidt doordien aan de sprieten de vier laatste leedjes een 
grooten als in napjes verdeelden knop vormen, en nog meer 
door de zonderlinge gewoonte, dezen kevers eigen, om kleine 
krengen van dieren te begraven. 
Eenige individuen vereenigen zich om de aarde onder doode 
mollen, muizen, vogels enz. weg te graven, waarna zij hunne 
eijeren in de krengen leggen en deze wederom met aarde bedek- 
ken. De larven, welke uit de eijeren voortkomen zijn langwer- 
pig rolrond of spoelvormig met een harden hoornachtigen kop, 
een dergelijk schild op den hals en een uitstekend schildje op 
de voorlaatste geleding; zij hebben zes korte pooten. Die van den 
