194 
BLADSPRIETIGEN. 
LAMEL 1. ICOENIEN OE BLADSPEIETIGEN. 
De kevers, die wij tot deze familie brengen, zijn van alle 
vorigen onderscheiden door den vorm der sprieten. Deze orga- 
nen zijn meestal kort, uit negen of tien geledingen bestaande, 
in eene holte onder den zijrand van het hoofd ingeplant en 
voorzien van een breeden knop uit drie of meer der laatste 
geledingen gevormd, welke bladachtig, (als de bladeren van 
een boek) tegen elkander sluiten, terwijl zij allen in een lid 
dat eene bekervormige gedaante heeft, zijn ingevat. De pooten 
zijn gewoonlijk krachtig, de voorste scheenen meestal verbreed 
en getand. De familie bevat eenigen onzer grootste torren , welke 
evenwel nog pygmeeën zijn bij de reuzen, welke zij uit Africa 
in hare gelederen insluit. 
De larven dezer dieren zijn dik, rolrond, van achteren naar 
de borst omgebogen; buiten den kop zijn er dertien ringen; 
er zijn geene oogen aanwezig; de pooten hebben vier geledin- 
gen en een sterken nagel aan het eind. Zij leven in hout en 
meststoffen. Wij zullen bij het opnoemen van eenige soorten 
ook enkele larven beschrijven. De poppen, die in een holle 
aardkluit liggen, hebbende scheeden der vleugels voor den ach- 
terrand van die der dekschilden uitstekend. 
Yoor Linnaeus behoorden al de kevers dezer familie tot 
twee geslachten Lucanus en Scarabaeus ; de nieuweren, die zoo 
veel meer soorten kennen, hebben noodig gevonden hen in vele 
geslachten te verdeelen, welke evenwel steeds twee natuurlijke 
groepen uitmaken, die met de genoemde geslachten van den 
patriarch overeenkomen. De groep der Lucaniden heeft de sprie- 
ten in eene knie gebogen, vrij lang gestrekt met een’ knop uit 
drie of vier, als uitgezaagde leedjes bestaande. De dekschilden 
bedekken steeds het geheele achterlijf, dat aan de buikzijde 
uit vijf ringen bestaat. 
Tot deze eerste groep behooren slechts drie inlandsche kevers. 
