198 
BLADSPRIETIGEN. 
achtig, terwijl het wijfje slechts een korten , als afgebroken hoorn 
en een meer rond, weinig uitgehold voorborststuk vertoont. 
In de koemest en menschelijke uitwerpselen vindt men On- 
thohagus. O. eoenobita P. is 8 streep lang, bronskleurig, heeft 
den kop en het borststuk dikwijls koperrood of goudachtig groen 
en de dekschilden steeds geelgraauw met eenige bruine vlekjes. 
Bij het geslacht ApJiodius staan de middelpooten digter bij 
elkander en bedekken de dekschilden het achterlijf geheel. Men 
treft de kevers , die daartoe behooren , steeds in mest , doch ook wel 
in het vroege voorjaar veel op wegen aan. Eene der meest voor- 
komende soorten is Aph. fimetarius L. 7 str. lang , ovaal , blin- 
kend zwart , met de voorhoeken van den thorax en de dekschilden 
lakrood en drie doorntjes op den kop. Aph. fossor L., die wij 
op Plaat XII bij fig. 9 (evenwel wat te licht van tint) afbeel- 
den, is iets meer dan 1 duim lang, geheel blinkend zwart, met 
drie doorntjes op den kop, waarvan het middelste bij het man- 
netje tamelijk groot is en heeft de dekschilden met puntrijen 
gestippeld. Andere soorten, als merdarius^ inquinatiis e. a. heb- 
ben de dekschilden graauwachtig geel met bruine of zwarte 
Yan de nu volgende geslachten leven 
de larven in en van plantenstoffen. Zoo 
vindt men in de run onzer broeibakken 
veelvuldig de larve van den neushoorn- 
kever, Oryctes nasicornis L. Deze die- 
ren leven in dien staat mede eenige 
jaren , eer zij verpoppen. De kop en 
de zes pooten zijn kastanjebruin; het 
overige van het ligchaam is met eene 
vettige glimmende witte huid bedekt; 
de laatste geleding is meest blaauw- 
achtig. Het ei , waaruit zij voortkomen , 
is ietwat meer dan 2 streep lang , rond , 
wit en zacht. In Mei of Junij verpoppen 
vlekken versierd. 
