BLADSPRIETIGEN. 
199 
zij in de run of in de aarde; de pop gelijkt wegens hare dikke 
pooten nog sterker op een rhinoceros dan de kever. In Junij 
komt de kever te voorschijn en leeft tot in Augustus. De kever 
zelf is kastanjebruin, 4> duim lang of daaromtrent; het man- 
netje heeft op den kop een’ achterover gebogen hoorn, welke 
dikwijls 1 duim lang is; de knods der sprieten bestaat slechts 
uit drie leedjes. Yergelijk fig. 10 op Plaat XII. l) 
Het geslacht Melolontha heeft daarentegen een’ waaijer aan 
de sprieten, bij het mannetje uit zeven, bij het wijfje uit zes 
geledingen bestaande. De figuur 11 op onze Plaat XII stelt 
den Julijkever, Mei. fullo L. voor, die sommige jaren in Julij 
zeer gemeen is op onze duinen. Hij heeft geene uitstekende punt 
aan het achterlijf, gelijk de Meikever, is glimmend zwart of 
donkerbruin , geheel met onregelmatige vlekken van witte schub- 
ben bekleed. De borst is grijsbehaard met lange vlokken en de 
buik met nederliggende haren. De larve schijnt van de wor- 
tels van onzen duinhelm te leven en alzo o nadeelig te zijn. 
Meer algemeen bekend nogtans is de gewone Meikever, 
die ook wel mulder of molenaar 
genoemd wordt, om het witte stof, 
dat den kever aankleeft als hij pas 
uit den grond kruipt. Zijne larve 
wordt engerling doch ook wel hier 
en daar emelt of hemelt genoemd. 
Zij komen uit eijeren voort, door 
de wijfj eskever ongeveer een voet 
onder de oppervlakte van den grond 
gelegd. In het eerste jaar groeijen 
de jonge larven sterk in de lengte , 
doch blijven slank; in het volgende 
jaar nemen zij beide in lengte en dikte toe, in het derde of 
soms eerst in het vierde jaar zijn zij volwassen. Alsdan zijn zij 
9 De Anatomie van dit insect is uitvoerig behandeld door Swammekdam in 
zijn Bijbel der Natuure bl. 126 T. 27, 28. 
