BLADSPRIETIGEN. 
201 
volgende jaren alle wortels van heesters, hoornen en planten, 
zelfs zoodanig dat jonge hoornen niets dan een stompje van den 
penwortel overhouden en hij de minste aanraking omstorten, i) 
Het geslacht Anomala onderscheidt zich van Melolontha voor- 
namelijk, doordien de knop der sprieten slechts uit drie blaadjes 
bestaat. An. FriscJiii P. is een zeer gemeene kever in sommige 
streken van ons vaderland, welke geheel den vorm van den 
meikever heeft, doch slechts 13 streep lang wordt. Zijn kop en 
halsschild zijn groen- of blaauwachtig blinkend , het laatste met 
gele zijranden; de dekschilden groenachtig bruingeel; de onder- 
zijde is groenachtig zwart. Men vergelijke figuur 12 op Plaat XII. 
Nog veel algemeener dan de vorige soort treft men de Fhyllo- 
pertha horticola P. aan, die men wel Johannis- of tuin-kevertje, 
ook wel rozenkevertje hoort noemen en welker gedaantewisseling 
in den Volksalmanak voor het jaar 1860, uitgegeven door de 
maatschappij : tot nut van ’t Algemeen, door Dr'. Wttewaall be- 
schreven is. Het diertje is slechts 1 duim lang, heeft kop, borststuk 
en schildje blinkend groen of blaauw , metaalglanzend en de dek- 
schilden blinkend bruin, meest met donkerder randen, De knop der 
sprieten bestaat uit drie leedjes. Men ziet dit torretje in groot 
aantal in zeer warme zomerdagen over het gras rond snorren. 
De familie wordt gesloten met de groep der bladsprietige 
bloemkevers, waartoe in de eerste plaats de gouden tor behoort? 
die de meeste kinderen reeds hebben leeren onderscheiden. In 
het systeem komt zij voor onder den naam van Cetonia aurata L. ; 
hare afbeelding ziet men bij fig. 13 op Plaat XII. Het geslacht 
Cetonia heeft eenigzins platgedrukte dekschilden, welke aan de 
zijden als uitgesneden zijn, de sprieten met een’ knop, uit drie 
bladvormige leedjes bestaande. De gewone gouden tor, welke 
men in verschillende bloemen, doch voornamelijk in rozen aan- 
treft, is nagenoeg 2 duim lang, goudgroen of koperglanzig van 
0 Voor meer bijzonderheden en eenige middelen ter vermindering dezer scha- 
delijke dieren voorgeslagen, moeten wij verwijzen naar ons werkje over de , 
welke den Landbouwer schaden, Arnhem G. J, Thieme 1852. 
