ZAAGSPRIETIGEN. 
207 
klein en kan geheel in het eerste lid van den thorax worden 
terug getrokken. 
S De beide anderen soorten zijn splendidula L. en 
hewiptera P. De eerste dezer gelijkt volkomen op 
noctikica^ behalve dat zij veel kleiner (8 str.) is en 
het borststuk aan de voorzijde twee doorschijnende 
vlekken heeft, doch de derde soort verschilt zeer, 
^ daar de dekschilden bij het mannetje slechts de lengte 
Larve van L. hebben van het borststuk. 
noctiluca. De groep der Telephoriden bevat kevers , met zeer 
weeke dekschilden , welke meest op bloemen aangetroffen worden. 
Hunne sprieten zijn draadvormig, van elf geledingen; hunne boven- 
kaken smal, sikkelvormig gebogen; hunne palpen zijn bijlvor- 
mig; hun kop is gedeeltelijk door den voorrand van het hals- 
schild bedekt. Het vierde lid der tarsen is in twee lappen gespleten, 
de klaauwtjes zijn meestal enkelvoudig; de dekschilden be- 
dekken het achterlijf geheel. Daaronder is eene der grootste en 
tevens der gemeenste soorten T. fuscus L. , 12 streep lang, 
leizwart met grijze beharing, bij wien de basis der sprieten, 
het voorhoofd, het borststuk (met uitzondering van eene vlek 
aan den voorrand) en de zoom van het achterlijf rood zijn. 
Wij geven van dit insect eene afbeelding bij fig. 5 op Plaat 
XIII. Tel. thoracicus Oliv. is nagenoeg even zoo gekleurd, 
doch kleiner, 7 streep lang. De sprieten zonder de basis, de 
schedel, de borst en dekschilden zijn zwart, al het overige is 
rood. Tel. lividus L. , mede een zeer gewoon insect , is geheel rood- 
achtig geel gekleurd, met uitzondering der oogen, die zwart 
zijn en der vleugeldekken , die eene bruine tint hebben. Tel. 
melanura P. is wel de gemeenste van allen. Zij heeft de klaauwtjes 
der tarsen gespleten, is geheel roodachtig geel, behalve de 
laatste leden der sprieten, de pooten en de punten der dek- 
schilden, welke zwart zijn. 
Kleinere torretjes uit dezelfde groep worden in het geslacht 
Malachius afgezonderd; deze diertjes bezitten de eigenschap 
