216 
SNÜITTOEREIN. 
niet herkend wordt. De leden dezer familie zijn ligtelijk van 
anderen te onderscheiden door het vooruitsteken van het onderste 
gedeelte van den kop met den mond , zoodanig dat het bij allen 
eenen snuit vormt, die bij sommigen nagenoeg de lengte van 
het overige gedeelte van het ligchaam bezit; de palpen zijn 
bijzonder klein, gewoonlijk kegelvormig en bij de meesten voor het 
bloote oog onzigtbaar. Gewoonlijk zijn de sprieten met eene knie 
gebogen en ds het eerste lid dezer organen veel langer dan een 
der overigen, terwijl de drie of vier laatste leedjes een’ lang- 
werpig ronden knop uitmaken. De larven dezer dieren zijn 
plantetende maden zonder pooten, doch somtijds met knobbel- 
achtige uitsteeksels, welke in de plaats der pooten treden. 
Men kan deze familie, welke zeer rijk aan soorten is, ge- 
voegelijk in drie groepen verdeelen, naar mate van het al of 
niet in eene knie gebogen zijn der sprieten en den vorm der 
voelers. Eene eerste groep heeft de sprieten in eene knie ge- 
bogen en de palpen kegelvormig; daartoe behooren de meeste 
soorten. 
De welbekende klander [Calandra granaria L.) opent de rei. 
Hij is 3 — 4 streep lang,i) bruin, onbehaard, met roode snuit 
en pooten; zijn snuit is dun, bijna zoolang als het borststuk, 
eenigzins gebogen; het halsschild is buitengemeen lang en met 
diepe putten in rijen gestreept. Algemeen is dit diertje bekend 
om de overgroote schade, die het aan koren op zolders ver- 
'oorzaakt. Met den snuit bijt en boort het wijfje een gaatje in 
den graankorrel, legt alsdan een eitje en schuift het door dat 
gaatje naar binnen, waar het uitkomt; de witte larve met 
bruinen kop, welke er uit geboren wordt, leeft alsdan van het 
meel, verborgen blijvende binnen de schil, waarin zij ook tot 
een popje verandert, dat na 8 of 10 dagen een nieuwen kever 
oplevert, welke alsdan naar buiten kruipt. Er volgen in een jaar 
1) Bij cle lengte-opgaven omtrent de snnittorren is de lengte gerekend van de 
spits van het achterlijf tot aan den wortel van den snuit. 
