222 
SNUIÏTORREN. 
berokkenen groote schade aan de Wejmouths-pijnen, gelijk 
zulks op de ridderhofstad Moersbergen bij Driebergen gebleken 
is. Zij hebben als tor een grooten haak aan de spits der voorste 
scheenen en de dekschilden nabij het einde met een weinig 
bollen , maar breeden knobbel voorzien ; de snuit is veel minder 
lang en naar evenredigheid dikker dan bij de voorgaande 
soorten. ,P. notatus ,8 — 9 streep lang , is donkerbruin met gele 
schubbetjes hier en daar bezet; de snuit is roodachtig bruin, 
het borststuk heeft eene fijne, verhevene middelstreep en eenige 
witte vlekjes, waarvan steeds 4 in een bijna regthoekig para- 
lellogram en twee aan den achterrand staan. Het kleine schildje 
is sneeuwwit; de dekschilden hebben rijen ingedrukte putten, 
die, vooral tusschen de 3e en 4e streep van den naad af, vrij 
diep zijn; over de schilden loopen twee geelachtig witte gol- 
vende dwarsbanden, waarvan de voorste smal en afgebroken is. 
De larve , waarvan wij hiernevens in 
omtrek eene afbeelding geven , wordt on- 
geveer 1 duim Ned. lang en 4 streep dik. 
Zij is vuilwit met bruinen kop, zonder 
pooten, doch met vleezige knobbels in 
hunne plaats , welke evenwel weinig uit- 
steken. De kop is afgerond vierhoekig; op de eerste geleding ziet 
men, ofschoon onduidelijk, een in het midden verdeeld rugge- 
schildje. Aan de onderzijde staan eenige microscopische zijdeach- 
tige haren. Deze larve leeft gewoonlijk in 4 — 8-jarige dennen- 
stammetjes in gangen onder den bast, doch welke ook wel in het 
hout gaan en achter de larve steeds met knaagsel gevuld zijn. De 
larve verpopt onder de schors, «n de kever bijt, om uit te 
komen, een cirkelrond gat in de laatste. Het volwassen insect 
overwintert even boven den wortel in spleten en onder mos. 
Eenige soorten van het geslacht Lixus leven in den stengel 
van waterplanten; die van L. paraplecticus (Verg. fig. 7, op 
Plaat XIV) in den stengel van Sium latifolium. Den soorts- 
naam zoude dit dier daaraan verschuldigd zijn, dat men 
