SNUITTOIIREN. 
227 
wijfje ontbreken. Jthyncli, Betuleti F, 6 streep lang, bij ons 
fraai glanzig blaauw (in andere landen groen) , heeft de dek- 
schilden met regelmatige stippellij en bezet. Dit diertje en de 
naverwante geheel zwarte soort Bh. Betulae L. is bekend om 
de aardige industrie van de bladeren van berken en elzen voor 
zijne nakomelingschap tot een peperhuisje op te rollen. Eerst 
knipt het met zijne kaken in 
eene zeer regelmatige rigting, 
waarvan] ‘het nimmer afwijkt, 
het blad aan beide zijden van 
den middenader in , rolt het dan 
op, legt binnen in het dus 
gevormde huisje een eitje en 
vouwt den ingang toe. De larve, 
die zich met het ei ontwikkelt , 
leeft in het rolletje van het half 
verdorde blad. 
Dezelfde levenswijze vindt men terug bij Apoderus Avellanaélj.^ 
van welk insect men bij fig. 12 van Plaat XI Y eene afbeelding 
vindt. De kever is 7 streep lang en zeer kenbaar aan de insnoering 
van zijnen hals , welke bij andere geslachten van snuittorren niet 
aangetroffen wordt. De snuit is slechts kort, de sprieten bestaan 
uit twaalf leedjes ; het ligchaam is gedrongen en het borststuk 
bijzonder klein. De kleur van het dier op de bovenzijde is een 
fraai blinkend rood, doch de kop met de sprieten, het schildje 
en gewoonlijk ook eene vlek op het borststuk zijn zwart; de 
onderzijde is zwart, de pooten zijn zwart met roode dijen; de 
dekschilden zijn grof in rijen gestippeld. De levenswijze van 
dit diertje vindt men o. a. beschreven bij Ratzeburg in zijne 
Forstinsecten D. I, waarbij ook eene afbeelding 
van de larve geeft, van welke wij hiernevens eene 
copij leveren. Het masker is ietwat meer dan 1 
duim lang; de kop vuil graauw-bruin met don- 
kerder monddeelen, het overige lijf geel. De uit- 
15* 
