BOKTOREEN. 
229 
vormig; de tarsen bestaan uit vier van boven zigtbare leedjes, 
waarvan de drie eersten aan de onderzijde met borstelharen 
bekleed zijn en het derde hart vormig en somwijlen zeer diep 
ingedeeld is. 
Yelen dezer boktorren geven, wanneer zij voor gevaar vreezen , 
een piepend geluid , ’t geen voortgebragt wordt door de wrijving 
van den prothorax over het vernaauwde gedeelte van den meso- 
thorax. De wijfjes zijn over het algemeen grooter en breeder, 
doch bezitten korter sprieten dan de mannetjes. Over dag zitten 
de boktorren rustig tegen boomstammen en schuren , doch tegen 
den avond zetten zij zich in beweging en vliegen dan rond. De 
larven wonen in hout en hebben even als de volkomen insecten 
krachtige bovenkaken. Bij een paar soorten zullen wij de be- 
schrijving en afbeelding der larve voegen. 
Men verdeelt ook deze familie in drie groepen. Eene eerste 
heeft de oogen rond ingesneden en de sprieten, die niet lan- 
ger zijn dan het lijf, niet vlak tegen de oogen ingeplant, de 
bovenlip klein en de onderkaken bestaande uit een groot, benevens 
een zeer rudimentair deel. Tot deze groep behooren slechts twee 
inlandsche torren , nam : Spondylis buprestoides E. zwart , 2 duim 
lang, met sprieten van elf leedjes, met den kop nagenoeg zoo 
breed als het borststuk en het ligchaam cylindervormig (dit 
dier is in Limburg, bij Amerongen, Groningen en Hoogeveen 
aangetrolfen) — en Prionus coriarius L. donkerbruin , 3 tot 3,5 
duim lang, zeer breed, met de sprieten gezaagd, bij het man- 
netje van 12, bij het wijfje van 11 leedjes, met het borststuk 
wederzijds in drie kromme doornen uitloopende en met de dek- 
schilden zeer breed en glinsterend. Men ziet eene goede afbeel- 
ding van dezen kever bij Eösel, Insecten- Belustigung 1® Deel. i) 
De tweede groep heeft het ligchaam 'meer cylindrisch , halve- 
maanvormige oogen , in wier uitholing de bijzonder lange sprieten 
ingeplant zijn , eene vooruitstekende breede bovenlip en de beide 
Der Erdkafer zweite Klasse, Tab. 1. f, 1 en 2, 
