BOKTORREN. 
233 
een band om de achterdijen en de spits der scbeenen zijn 
geel. Op de dekschilden evenwel 5 zwarte vlekken en twee 
zwarte banden. De kever is geheel met graauwe haartjes be- 
zet. Lengte 1,5 tot 1,8 streep. Hij wordt op bloemen van 
schermbloemige planten aangetroffen. 
Leptura rubrotestacea III. , een vrij gemeene boktor , verschilt 
van den vorigen voornamelijk doordien de uiteinden van het 
borststuk niet gedoomd zijn; ook is hij niet zoo slank van 
gestalte. Hij is zwart met goudgele haartjes; bij het mannetje 
zijn de dekschilden en scheenen geel, bij het wijfje dekschil- 
den, scheenen en halsschild rood. Lengte als de vorige. Deze 
soort doet meer dan anderen het piepend geluid hooren , waarvan 
wij melding maakten. 
Yan Grammoptera ruficornis E. (slechts 6 str. lang, zwart 
met den wortel van iedere sprietgeleding , de voorpooten en een 
gedeelte der achterdijen rood) vond Dr. J. Wttewaall de 
larve binnen klimopranken. Het volkomen insect kwam in Mei uit. 
PHYTOPHAGA OF GOUDHAANTJES. 
De naam I^hytopTiaga {Planteters) werd door Kirby aan 
deze familie toegekend, terwijl anderen de benaming Chry- 
somelinae voortrokken. Ons schijnt het toe dat deze laatste 
benaming meer bijzonder eene groep uit deze familie toekomt, 
doch wij zien er geen bezwaar in haar in het Hollandsch als 
familie der Goudhaantjes te bestempelen, ofschoon de schildpad- 
torretjes en de Crioceridae gedeeltelijk niet onder dezen naam 
zouden mogen doorgaan. Op de benaming Phytophaga blijft 
altijd aan te merken, dat zij in zooverre onjuist is, omdat 
ook de Snuittorren en sommige Bladsprietigen van bladeren 
1) Fauna Bor. Americana, p. XXV II. 
2) Onder anderen de beroemde schrijver over de natuurlijke familiën P. A. 
Latreille. 
