GOUDHAANTJES. 
235 
van plompen en dergelijke planten leven; de poppen, volgens 
Brongniart, in zijden cocons aan de wortels van waterplanten 
verscholen liggen. Het is eene natuurlijke opgaaf voor ons , in 
wier land zoo vele waterplanten voorkomen , de huishouding dezer 
dieren nader te leeren kennen. 
De tweede groep heeft nog wel eenigzins eenen slanken vorm , 
doch begint al meer tot het ovale te naderen. Het borststuk 
is hier even lang als breed of iets langer, aan den achterrand 
ingesnoerd en slechts half zoo breed als de diameter der schou- 
ders; de kop is driehoekig en de oogen puilen uit. Daartoe 
behooren de geslachten , Lema Q-n^JIispa. Het tweede 
levert ons een paar merkwaardige torretjes op in Lema merdi- 
gera en Asparagi. Het Lelietorretje ^ L. merdigera L. leeft op 
lelieachtige planten, vooral op witte leliën, is zwart, met de 
dekschilden en het borststuk rood als zegellak (verg. Plaat XY, 
fig. 5), 8 streep lang; de eijeren worden bij hoopjes van acht 
of tien op de bladeren gelegd; de larven komen binnen 14 
dagen uit, blijven eerst bij elkander, doch zonderen zich later 
af; zij leven van het parenchym der bladeren en zijn korte, 
dikke, vleezige dieren van bruinroode kleur met harden kop 
en zes voorpooten. Zij zijn geheel bedekt met een vochtig bruin 
bekleedsel , dat hare eigene uitwerpselen zijn , waarmede zij zich 
voor de insectenzoekende vogels trachten te verbergen. In Junij 
kruipen zij in den grond , waarin zij binnen eironde zandbolletjes 
tot popjes veranderen. Nog meer algemeen bekend is het Spergie- 
iorretje [L. Asparagi L.) , dat slechts 5 streep lang is, groen- 
achtig blaauw, blinkend, met het borststuk rood, de dekschilden 
met eene roode langsstreep in de zijde, en met 
drie geelachtig witte dwarsbandjes ; welk tor- 
retje op spergiebedden gemeen is. De eitjes 
van dit dier zijn langwerpig ovaal, wit en 
staan op een hunner einden op een’ stengel van 
de plant in de hoogte. De larve, waarvan 
wij hiernevens eene vergroote afbeelding 
