236 
GOUDHAANTJES. 
geven, is kort, gedrongen, vleezig, ietwat slanker aan de voor- 
zijde; zij is zeer sterk gerimpeld, aschkleurig, met den kop, 
de zes voorpooten en tw^ee strepen op de eerste geleding zwart ; 
aan de buikzijde hebben de ringen vleezige knobbels, die als 
pooten dienst doen, en aan de laatste geleding ziet men van 
onder een duidelijken poot, doch zonder klaau wen noch haakjes. 
Reeds Rösel von Rosenhof heeft in zijne Insecten-Belusti- 
gung de gedaantewisseling van dit diertje beschreven, i) 
Het geslacht Hispa is kenbaar aan de menigvuldige scherpe 
stekels, waarmede borststuk en dekschilden bezet zijn. De kop 
heeft er geen, doch de beide eerste leedjes der sprieten zijn 
met een doorntje bezet. Op Plaat XV bij fig. 6 wordt Hispa 
atra L. voorgesteld, de eenige soort, die bij ons voorkomt, 
doch welke, volgens schrijven van den Heer G. A. Six, in 
Augustus bij de Utrechtsche Bild niet zeldzaam is. 
Eene derde groep vormen de Schildpadtorretjes ^ bij welke 
het breede platte halsschild ver over den kop heenreikt en dezen 
geheel bedekt. Zij vormen bij ons slechts een geslacht , Cassida , 
waarvan tot heden 10 soorten in ons land aangetroffen zijn. 
C. equestris L., afgebeeld bij fig. 7 op Plaat XV, 6 — 8 streep 
lang, is groen aan de boven- en zwart aan de buikzijde, met 
den zoom van het achterlijf en de pooten roodachtig geel. De 
platte zoom der dekschilden is bijzonder breed, en de putjes 
op hun’ middelschijf staan zeer onregelmatig en niet in rijen. 
Bij C. rubiginosa III. [viridis E.) daarentegen zijn de putjes 
op de dekschilden in rijen geplaatst. Ook hier is de bovenzijde 
groen, doch wel eens geel- of bruinachtig; de dijen zijn tot 
bij de knie zwart. De larve van dit diertje, welke op distel- 
planten voortkomt, schijnt al vroeg de opmerking tot zich 
getrokken te hebben door haren zonderlingen vorm ; wij vinden 
haar beschreven bij Goedaert, Blankaart, Rösel, Reaumur, 
DE Geer, Lvonet en anderen. Zij is vrij plat en breed met 
1) Th. II, Erdkdfer , Cl. III, tab. IV. 
