GOUDHAANTJES. 
237 
den zijrand van het ligchaam bezet 
met lange en varenvormige door- 
nen , 8 komende uit den prothorax, 
4 van ieder der beide andere borst- 
stukringen en 2 van iederen ring 
van het achterlijf; het einde van 
het ligchaam is met een langen vork van twee tanden ge- 
wapend, die gewoonlijk omgebogen op den rug ligt. Door 
behulp van dit orgaan bedekt zich het diertje met zijne 
uitwerpselen, die het als een’ zonnescherm boven zijn’ rug uit- 
gespreid houdt. Ook de pop heeft een’ zonderlingen vorm en 
is aan het borststuk en de zijden van het achterlijf met breede , 
ingesnedene vederachtige lappen bezet. 
Eene andere soort van Cassida dreigt bij ons schadelijk te 
worden , namelijk C. nehulosa L. , welke aan de bovenzijde metaal- 
glanzig bruin is, met zwarte vlekjes getijgerd, aan de onderzijde 
zwart, met den zoom des buiks, de knieën, scheenen en tarsen 
rood; lengte 7 streep. Dit torretje leeft oorspronkelijk op wilde 
melde , doch gaat van daar op mangelwortels over en heeft zich op 
dit laatste gewas in 1857 schadelijk vertoond bij Keulen , Bruns- 
wijk en Berlijn en in het volgende jaar te Pekel- A. 
De vierde groep in deze familie is die der Galerucidae. Hier 
zijn de sprieten zeer digt bijeen, tusschen de oogen ingeplant; 
de kop is naar voren gestrekt; zeer dikwijls zijn de achter- 
pooten tot springen geschikt en steeds de klaauwtjes der tarsen 
gespleten of van een neventandje voorzien. De soorten, welke 
niet springen, behooren tot de eigenlijke Galerucidae', die wel 
springen, worden Alticidae of Aardvlooijen genoemd. 
Onder de eersten merken wij op: Adimonia [Galeruca) Ta- 
naceti L. (afgebeeld bij fig. 8 op Plaat XY) , welke tamelijk 
gemeen is op onze duinen. Zijne sprieten zijn langer dan de 
helft van het lijf, hun tweede leedje is zeer klein; het borst- 
stuk is veel breeder dan lang, het schildje driehoekig , de dek- 
schilden zakvormig verbreed, met eenige verhevene, glimmende 
