240 
GOUDHAANTJES. 
of 1 duim. Somtijds treft men deze torren in menigte op jonge po- 
pulieren , wilgen en abeelen aan , wier bladeren zij tot geraamten 
doorknagen ; de larven leven op dezelfde boomen van Mei tot in 
Augustus en hebben eenen eigenaardigen , zeer onaangenamen 
reuk. Zij zijn beschreven door Eaïzeburg in zijne Forstinsecten 
Deel I, bladz. 245 Tab. XX f. 4. Tot de schadelijke soorten behoort 
ook Fhratora Vitellinae L., een glanzig blaauw, groen of ko- 
perkleurig torretje, dat als larve en kever op de teenwilgen 
leeft. Lengte 4 str. 
Helodes Fhellandrii L. leeft als larve, pop en kever in den 
wortel van Sium latifoUum. Deze tor heeft een’ meer langwer- 
pigen vorm en de sprieten naar het eind toe dikker, bijna 
knopvorrnig; hij is bronskleurig zwart, tamelijk blinkend; de 
breede zoom van het borststuk, de zoom der dekschilden en 
de 3^ en 4e tusschenruimte der langsstrepen op de vleugeldek- 
ken, benevens de wortels der dijen en de uiteinden der scheenen 
zijn rossig geel. Lengte 5 — 6 str. Men vindt dit diertje dik- 
wijls in Mei in de bloemen van den kikvorschbeet. 
Het geslacht Glythra heeft de sprieten, van het 4® lid af, zaagvor- 
mig getand ; de oogen langwerpig en zeer groot ; den kop nagenoeg 
geheel in het halsschild gedoken en de dekschilden lang en slechts 
weinig breeder dan het borststuk. De maskers dezer dieren leven 
in harde kokers in de mierennesten en schijnen met de eigenlijke 
bewoners in de beste verhouding te staan. Men wil dat zij van 
dierlijk voedsel zouden leven en dat het voedsel hun door de 
mieren zelven zou gebragt worden. Deze geschiedenis is even- 
wel nog lang niet tot behoorlijke helderheid gebragt. 
Glythra quadri^unctata L, is o. a. bij Zeist waargenomen. Deze 
tor is zwart, grijs behaard en heeft de dekschilden roodachtig 
geel, elk met een klein zwart stipje op den schouder en een zwart 
dwarsvlekje even voorbij het midden. Lengte bijna 1 duim. 
Het geslacht, waarmede deze groep gesloten wordt, heet 
Cryptocephalus. Het kenmerkt zich vooral door den in het hals- 
schild als teruggetrokken kop en doordien de laatste geleding 
