244 
ZWARTLIJ VEN. 
Phaleria cadaverina P. is een tor, dien men somtijds bij 
honderden aan het strand onder doode visch kan aantreöen; 
hij is veel korter en dikker dan de vorige en in strijd met 
den naam der familie, vuilgeel van kleur, meest met eene zwarte 
vlek op het midden der dekschilden. 
Daarentegen voldoet Heliojpates gihbus F. , welke op de duinen 
gemeen is, volkomen aan de familiebenaming , daar hij geheel 
zw^art is. Zijne pooten zijn krachtig, de voorscheenen sterk ver- 
breed naar het uiteinde, de kop zeer breed, de dekschilden met 
puntrijen gestreept en de tusschenruimten verheven. Lengte 7 str. 
Doch de soorten van het geslacht zijn ware zwart- 
lij ven en daarbij ongemeen lichtschuw, levende in kelders en 
donkere schuren. Zij zijn voornamelijk hieraan kenbaar dat hunne 
dekschilden aan het uiteinde te zamen in eene kegelvormige 
punt uitloopen. 
Blaps fatidica Sturm, afgebeeld bij fig. 5 op Plaat XVI, 
is 2,5 duim lang, dofzwart, grof van bouw, heeft niervormige 
oogen, een kussenvormig halsschild, langwerpig eivormige dek- 
schilden, die aan de inplanting even breed zijn als de achter- 
rand van het borststuk en de pooten vrij lang. 
STENELYTRA OE SMALSCHII. DEN. 
In deze familie is de kop min of meer eivormig, in den 
thorax terugtrekbaar; de onderkaken zijn stomp, de bovenka- 
ken meest met enkelvoudige spits, de sprieten zijn draad- of 
borstelvormig, bij een enkel geslacht zaagvormig; de dekschilden 
bij velen week en versmald. De larven van eenigen leven onder 
boomschors. 
Tot deze familie behooren de volgende soorten. 
Cistela sulphurea F. , afgebeeld op Plaat XVI bij fig. 6 , 
langwerpig cylinder vormig, met vooruitstekenden mond, de 
sprieten vrij lang, en de pooten slank. Hij is zwavelgeel met 
