250 
HALSKEVERS. 
hirta beschreven , welke onder bladeren aan de wortels van 
eiken leeft. Zij is tamelijk dik cylindrisch van vorm , heeft eene 
lederachtige huid en is vrij sterk bezet met bruine 
haren; het hoofd is naar beneden gebogen, de 
sprieten zijn vrij lang en naar de zijden uitge- 
strekt; de pooten zijn kort en de drie laatste 
leedjes regelmatig smaller wordende. Wanneer zij 
gestoord worden , buigen zij het hoofd geheel tegen 
het achterlijf. Ijyonet zegt dat zij dorre bladeren 
aten en in het begin van Junij tot popjes veranderden, zon- 
der eenig cocon te maken. Het volkomen insect kwam korten 
tijd daarna uit. Westwood i) nam de larve van Pyrochroa rubens 
waar, welke in rottend wilgenhout leeft. 
Wij zullen ons bepalen tot het opnoemen van vier soorten 
uit deze familie. Lagria hirta L. (Zie Plaat XYI, fig. 10) 
heeft den kop smaller dan den thorax, dezen weder veel smal- 
ler dan het achterlijf; de sprieten zijn draadvormig, een weinig 
dikker aan het einde, met het 2e lid zeer klein en het elfde 
zeer lang: de dekschilden zijn zeer week. Bij het mannetje is 
het borststuk even lang als breed en de dekschilden vrij smal, 
bij het wijfje het borststuk breeder dan lang en de dekschilden 
buikig verbreed. De kleur is zwart behalve op het borststuk, 
dat donkerbruin en de zeer harige dekschilden, die gemsleder- 
kleurig zijn. Lengte 7 of 8 str. Dit dier wordt veelvuldig op 
de duinen aangetroffen. — Pyrochroa rubens P. (Zie Plaat XVI , 
fig. 11) is op de bovenzijde geheel scharlakenrood , aan de onder- 
zijde zwart , gelijk mede de oogen , mond , sprieten en pooten. Deze 
tor is tamelijk plat van gedaante en vrij breed. De kop is nage- 
noeg even breed als het borststuk; de sprieten zijn gekamd aan de 
binnenzijde. Deze kever wordt op schaduwrijke plekken in bos- 
schen aangetroffen. De geslachten Notoxus en Anthicus hebben 
den kop veel breeder dan het borststuk, dat aan de achterzijde 
1 Introduction io the mod. Classification of insecis y D. I. bl. 288. 
