KREKELS. 
261 
ticaal tegen de zijden; beiden maken in de natuur een gebeel 
uit, zij zijn hier afgescheiden geteekend omdat zij niet in een 
vlak liggen. De ader, die van h naar de groote lengte-ader van het 
dekschild loopt, is aan de bovenzijde van stijve borsteltjes voor- 
zien , welke bij het wrijven van het dekschild tegen de aderen 
van het daar boven liggende dekschild ratelen, van welk schild 
alsdan de dunne, drooge, gespannen huid in de cellen a a a 
als tambourin werkzaam is en geluid geeft. De zwarte veld- 
krekel Gr. campestrislj. leeft op enkele bepaalde plaatsen van 
onze heidevelden, bijv. achter de Utrechtsche Bildt en bij 
Bussum. Hij is blinkend bruinachtig zwart met bloedroode 
vlekken aan de achterdijen en een dergelijk vlekje aan de bo- 
venkaken. De basis der dekschilden is vuil geel, de vleugels 
zijn kort. Lengte 2,5 duim. Men ziet het wijfje afgebeeld op 
Plaat XYII bij fig. 4. De grijze boschkrekel Gr. sylvestris P. 
komt bij Boozendaal, aan de Vuursche, bij Doorn en Soestdijk 
voor; hij is slechts 1 duim lang en schijnt bij voorkeur onder 
dorre beukenbladeren te huizen. Hij is donkergrijs met gele haar- 
tjes en gele strepen op den kop, het borststuk en de vleugeldekken. 
De huiskrekel Gr. domesUcus L. eindelijk is het welbekende 
diertje, dat in vele plaatsen van ons land in de boerenwo- 
ningen achter den vuurhaard woont en des avonds en des 
nachts naanwelijks een oogenblik ophoudt met zijn krieken 
(zingen). Hij is 2 duim lang, vuil geel of bruinachtig van 
kleur, met verschillende bruine streepjes geteekend. Omtrent 
deze en de eerstgenoemde soort leze men het bij den veenmol 
aangehaalde werk van Eösel. 
LOCUSTEN OE S A B E LSP RINKH ANE N. 
De kenmerken dezer familie zijn; zeer lange borstel vormige , 
uit een groot aantal leedjes zamengestelde sprieten, tarsen 
van vier leedjes, dekschilden en vleugels dakswijze op het 
