26 a 
SABELSPRINKHANEN. 
ligchaam nederliggende, hetwelk bij de wijfjes aan het einde 
van eene sabelvormige legboor voorzien is. De algeineene vorm 
dezer dieren is slanker dan bij die van de vorige en ook van 
de volgende familie het geval is. De kop is kort en verticaal , 
de bovenlip is rond en zeer groot , de onderlip bestaat uit 
vier lobben , w^aarvan de beide middelsten zeer smal zijn. De 
voorste scheenen zijn aan de basis ietwat verbreed en vertoo- 
nen daar eene ovale plek met een gespannen vlies bedekt , onder 
hetwelk eene luchtbiiis blaasvormig uitgezet is, terwijl zich daar- 
nevens eene zenuw in een’ bandvormigen knoop uitbreidt, waarom 
voN SiEBOLD oordeelt , dat deze deelen het gehoor-orgaan der 
sabelsprinkhanen zouden uitmaken. Het mu ziekinstrument der 
mannetjes , indien ik het zoo noemen mag, bestaat uit eene dikke 
ad er aan de onderzijde der basis van het regterdekschild (zie 
nevensstaande figuur , waar de vleugels aan de onderzijde worden 
voorgesteld) en eene groote ronde doorsnijdende cel «, wier 
trilling den toon veroorzaakt. De linker bovenvleugel wordt over 
den r egt er bovenvleugel (of het dekschild) bewogen en het 
wrijven der dikkere aderen over elkander doet de cel als een 
tambourin resonneren. De toon is onbegrijpelijk hoog, doch 
bij de verschillende soorten verschillend. De legboor of eijer- 
legger der wijfjes is zamengesteld uit twee lange halve schee- 
den , welke gewoonlijk tegen elkander sluiten doch zich van elkan- 
der scheiden om aan de eijeren doortogt te laten , die door mid- 
del van dat orgaan diep in den grond worden nedergelegd. 
