SABELSPRINKHANEN. 
263 
Dit geschiedt in het najaar en de jonge sprinkhanen komen 
uit de eijeren eerst in Mei te voorschijn. In Julij zijn zij 
reeds volwassen en hoort men het eentoonig gezang der man- 
netjes uit de struiken weergalmen, ’t geen tot in Augustus of 
zelfs September voortduurt. 
Onder deze familie behooren de volgende sprinkhanen : Ephip- 
pigera fitium Serv. heeft een zadelvormig, aan de achterzijde 
hoog opgewipt borststuk en naauwelijks eenig spoor van dek- 
schilden of vleugels. Bij ons is deze sprinkhaan zeer zeldzaam 
en tot heden slechts bij Arnhem gevangen, doch op de wijn- 
bergen aan den Rijn is hij tamelijk gemeen. De kleur is die van 
een verwelkend blad. Lengte van het $ 2 duim , van het ? 
met de scheede 4 duim. 
Meconema varium B. daarentegen is zeer gemeen in ons land : 
men treft hem tot laat in den herfst tegen stammen van lin- 
den, ijpen en beuken aan. Hij is kenbaar aan eene kleine ver- 
hevenheid op het voorhoofd tusschen de gele, met zwarte rin- 
geltjes versierde sprieten. Zijne lengte is 13 lijn of daaromtrent, 
zijne kleur lichtgroen , met eene gele streep over den rug i). 
Locusta viridissima L. is mede zeer gemeen, hoewel hij wei- 
nig gezien wordt; maar des te meer wordt hij gehoord. Ik ben 
eenmaal van Oisterwijk naar Boxtel gereden en op den togt 
1 Van deze soort heeft goedaert eene zeer leugenachtige levensbeschrijving 
gegeven in de 40e ondervindinge van het l\<i T)qq\ Meiamorphosis naiuralis. 
