270 
HALFVJ.EUGELIGE INSECTEN. 
darmkanaal na een eind ver tot den anus gebogen te zijn ge- 
weest, naar de inaag terug en loopt weder langs hare wanden. 
Speekselklieren zijn gewoonlijk zeer ontwikkeld, doch schijnen 
bij de 'bladluizen te ontbreken. 
De eijeren der dieren uit de eerste afdeeling vertoonen eene 
menigte hoorntjes of haakjes in een’ kring geplaatst, welke allen 
micropylen op hunne kovenzijde hebben. Sommige wijfjes broe- 
den de eijeren uit en loopen met de jongen, als de klokken 
met de kuikens. 
De meeste dezer insecten uit diezelfde afdeeling geven bij 
aanraking eene sterke lucht van zich, hetgeen voornamelijk 
van de weegluis bekend is, doch ook van de wants, die zoo 
dikwijls op de frambozen aangetroffen wordt. Andere soorten 
verspreiden een’ aangenamen geur , doch de meesten geven 
bepaaldelijk een’ stank van zich, die dikwijls lang aan de vin- 
gers blijft hechten. Deze stank schijnt hun tot verdediging te 
dienen en is eigendommelijk aan een vocht, dat zich door twee 
openingen aan den metathorax ontlast. 
Eene nog zeer onvolledige naamlijst van Nederlandsche 
Hemi^tera kan men in de meermalen aangehaalde Bouwstoffen 
^oor eene Fauna van Nederland^ Ie deel, bl. 169 en volgg. vinden. 
Gelijk wij reeds gezegd hebben, laat zich deze orde naar de 
zamenstelling der bovenvleugels in twee afdeelingen verdeelen. 
De eerste, die waarbij de organen half lederachtig, half vlie- 
zig zijn [Hetero ff era) ^ wordt weder in acht familien gesplitst, 
waarvan de zes eersten de eigenlijke landwantsen uitmaken. 
SCUTATI OF GROOTSCHILDEN. 
Deze eerste familie is gekenmerkt door de lengte van het 
schild, scutellum^ dat meest over de helft van het achterlijf, 
dikwijls tot over den anus loopt, door sprieten van vijf gele- 
dingen, wier laatste lid niet verbreed is, en een langen zuiger 
