VLIEZIGE WANTSEN. 
279 
het kan , het bloed van slapende menschen en dieren. De steek 
is smartelijk en er blijft eenige dagen een jeuk- veroorzakend 
puistje van overig. Het insect is lichter of donkerder bruin- 
achtig rood, heeft een’ vooruitstekenden schedel, een’ snavel, 
die tot aan de voorste heupen reikt, dunne sprieten van vier 
leedjes, waarvan het 2e het langste is; het borststuk plat, 
breed, aan beide zijden rond, van voren ingesneden. Het ach- 
terlijf is min of meer bol in het midden, plat aan de zijden, 
tamelijk breed. Vleugels en dekschilden ontbreken steeds; nog- 
tans beweert men dat de weesjluis die in warmere landen wel 
zoude verkrijgen. De lengte is ten hoogste 7 streep. 
Het beste middel ter verdrijving van dit lastig gedierte be- 
staat hierin; men neme 12 Hed. lood gehakte bladeren van 
den sevenboom (in de apotheek bekend als Herha Sabinaé) en 
6 lood gestoten Aloë; dit zet men 24 uren lang te trekken 
op een kan jenever, gemengd met 3 kan water. Men giet het 
af en mengt nu in het aftreksel IJ- Ned. lood wit rottekruid 
{^Arsenicum) , waardoor het mengsel tot een verschrikkelijk vergif 
wordt. Nadat men dit in alle reten en spleten van het aange- 
stoken vertrek heeft gesmeerd, wit men de muren en verwt 
planken en beschotten. De grootste zindelijkheid blijft voorts 
altijd bijzonder aan te bevelen. 
REDUVINEN OF ROOFWANTSEN. 
De laatstgenoemde wants maakte een’ overgang tot deze fami- 
lie, welke uit insecten bestaat, die van roof leven, dat is, die 
andere insecten aanvallen, verwonden en uitzuigen. Zij hebben 
een daartoe welgevormd ligchaam ; zoo is de kop zeer beweeg- 
baar en niet in het halsschild gedoken, maar op eene soort 
van hals gedragen wordende. De oogen puilen sterk uit. De 
snuit is niet in eene gleuf van de borst geborgen , maar hangt 
vrij , op eenigen afstand van de keel naar beneden. De pooten 
