waterwantsen. 
285 
groote heupen en aan de binnenzijde sterk behaarde roeipooten. 
Allen zwemmen met den rug naar onder gekeerd. Sommigen 
hebben drie leedjes aan de voorpooten; daaronder behoort No- 
tonecta glauca L., de meest gewone der waterwantsen, door 
ons voorgesteld bij fig. 11 op Plaat XIX. Zij is lichtbruin, 
met groenachtig gelen kop, voorborststuk en pooten; het schildje 
is fluweelzwart, de dekschilden of stroogeel, of oranje, of hel- 
der bruin, meest met een paar donkere vlekjes. De jonge larven 
zijn stroogeel. Anderen hebben voortarsen, uit een enkel lid 
bestaande; daartoe behooren de vrij talrijke soorten van het 
geslacht Corixa, die moeijelijk te onderscheiden zijn. Op Plaat 
XIX is bij fig. 12 de grootste inlandsche soort Cor. Geoffroyi 
afgebeeld ; deze is 1 duim lang , blinkend geel met zwarte borst 
en het schildje benevens de dekschilden met kleine slangvor- 
mige bruine streepjes digt bezet. 
Wij hebben boven gezien dat de orde naar de zamenstelling 
der bovenvleugels in twee afdeelingen verdeeld werd en zijn nu tot 
de tweede afdeeling genaderd, bij welke de vier vleugels uit 
een vliezig weefsel bestaan of ten minste de voorvleugels geheel 
uit eeiierlei weefsel zijn zamengesteld. De voorvleugels slaan 
hier in de rust nimmer de een over den ander en de voorsten 
zijn steeds breeder dan de achtersten. Deze tweede afdeeling 
wordt gevoegelijk in drie familien afgedeeld, welke zeer gernak- 
kelijk te onderscheiden zijn naar het aantal leedjes in de tar- 
sen, dat bij [Cicadellinen) ^ bij de tweede {Plant- 
luizen) twee, bij de laatste (Coccinen) een bedraagt. Deze geheele 
afdeeling smeekt, wat ons vaderland betreft, nog voortdurend 
om een grondig onderzoeker. 
