PLANTLUIZEN. 
291 
Het geslacht Livia daarentegen heeft de sprieten korter dan 
het lyf met het Ie lid zeer groot en dik. De eenige inland- 
sche soort leeft op Juncus in de bloemen, die door haren steek 
geheel blad vormig uitgroeijen; men zegt dat de schapen door 
het eten van dergelijke planten ziek zouden worden. De soort 
heet ü. Latr. en is bruin, met lichteren kop en borst- 
stuk; de sprieten zijn in het midden wit, aan het eind zwart; 
lengte 2 streep. 
De tweede groep, die der eigenlijke Plantluizen, omvat hoogst 
schadelijke insecten voor het plantenrijk, waarvan de meesten 
onder den naam van Bladluizen meer bekend en bij alle lief- 
hebbers van bloemen, warmoezeniers en tuinlieden bijzonder 
gehaat zijn. Zij onderscheiden zich van de voorgaande insecten 
voornamelijk door hunne sprieten, die nimmer meer dan 7 leed- 
jes hebben. De oogen zijn rond en tamelijk bol, de bijoogjes 
staan in een’ driehoek. De thorax is eivormig, het achterlijf 
draagt twee knobbeltjes of uitstekende buisjes aan wederzijde 
even boven den anus. De vleugels liggen dak vormig, de voor- 
vleugels zijn gewoonlijk groot en met vrij sterke aderen bezet, 
doch bij zeer vele voorwerpen en bij enkele soorten ontbreken 
de vleugels geheel. De pooten zijn meestal zeer slank en lang, 
doch de tarsen kort. Deze dieren leven gewoonlijk in zeer groot 
aantal vereenigd op takken , stengels , bladeren en wortels , waar- 
van zij de sappen opzuigen en dus dikwijls voor vele planten 
allernadeeligst blijken te zijn. Uit de buisjes van het abdomen 
laten zij een zoet vocht uitdruppelen, dat dikwijls gretig dooi- 
de mieren wordt opgevangen, doch meestal eenvoudig op de 
bladeren en planten nederdrupt en aldaar eene gomachtige be- 
kleeding vormt, welke honigdauw wordt geheeten en waarop 
bijen, wespen, mieren en vliegen zeer belust zijn. Door den 
steek van eenige soorten van bladluizen krijgen de bladeren 
(b. V. die der aalbessenboomen) blazige uitzettingen, door dien 
van anderen rolt het blad (b. v. der beuken) zich op tot een 
huisje, terwijl door den steek van weder anderen de bladstelen 
19* 
