294 
PLANTLUIZEN. 
op de vleugels zwart, leeft somtijds bij millioenen op de onder- 
zijde der lindenbladeren. (Yerg. fig. 8 op Plaat XX). 
Dryobius Boboris L., de grootste onzer plantluizen , leeft op 
eikenlot ; zij is bruin met roestkleurigen kop, zwarte knobbel- 
tjes in plaats der honigbuizen , korte roode sprieten , lange roode 
pooten en zwart-gewolkte voorvleugels. 
Bhyllaphis Fagi L. is groenacbtig geel met vuilgroene dwars- 
banden op het achterlijf, doch gewoonlijk geheel met vlokken 
van wit exsudaat bedekt. Zij leeft op beuken. 
Tetraneura Ülmi Deg. zwart , met vuilgele pooten en rooden 
gloed op de vleugels , leeft in groote blazen der bladeren van 
de kurkijp , TJlmus suberosa. In Mei steekt de stammoeder de 
bladeren aan de onderzijde aan en na een paar dagen ziet 
men reeds de opkomende randen van het blad gezwel , dat haar 
met haar kroost bedekken zal. 
Chermes Abietis L. met breeden kop, zeer korte sprieten en 
slechts drie aderen in de vleugels , bruin , wit gepoederd met 
gele pooten , leeft in zonderlinge uitwassen aan de spar. 
COCCINEN OP SCHILDLUIZEN. 
De minst volkom ene halfvleugeligen vormen de laatste fami- 
lie, die der schildluizen , welke door Eeaumur en Latreille 
Gallinsecta genoemd worden, omdat sommige wijfjes sterk op 
galappeltjes gelijken. Yan deze dieren hebben de mannetjes 2 
of 4 vleugeltjes, doch zoo het schijnt , geen’ zuiger , en de 
wijfjes zijn of vleugelloos en schildvormig of zij hebben vier 
vleugels , doch steeds een’ zuiger. De sprieten zijn snoer- of 
borstel vormig van zes of meer leedjes ; de tarsen hebben slechts 
twee geledingen of een enkel. De gedaantewisseling is bij de 
wijfjes onvolkomen , bij de mannetjes, voor zoo verre bekend , 
volkomen. Een zeer afwijkend geslacht komt hier voor, Aley^ 
rodes genoemd , bij hetwelk zoowel de wijfjes als de mannetjes 
