VIII 
INLEIDING. 
Ijsland en Groenland; dat die van het zuidelijke Groenland 
zeer veel overeenkomst met den Giervalk van Noorwegen heeft, 
maar in het volkomen kleed op de bovendeelen lichtere vlekken 
vertoont; dat die van IJsland nog lichter is, en die van het meer 
noordelijke gedeelte van Groenland grootendeels wit wordt. De 
gewone Gier uit het warme westelijke deel van Europa is in den 
regel veel lichter van kleur dan die van Dalmatie en Griekenland , 
terwijl de - Lammergier van de Pyreneën en Sardinië hoogere 
kleuren heeft dan die van de Zwitsersche Alpen. De Steenuil 
van het warme gedeelte van Europa , van Egypte en Syrië is steeds 
bleeker van kleur dan de onze en heeft den bijnaam van meridiona- 
lis verkregen. De Boeren-Zwaluwen, die in Egypte en in de hooge 
passen der Zwitsersche bergen leven, wijken van de onze slechts 
daardoor af, dat hare onderdeel en van den krop naar achteren 
ros in plaats van wit zijn; en ofschoon diergelijke voorwerpen 
ook wel eens bij ons voorkomen en met de gewone paren, 
heeft men haar niettemin den bijnaam van cahirica gegeven. 
Bij onzen Boomkruiper meent men twee vaste verscheiden- 
heden te hebben waargenomen, zonder echter hare kenmer- 
ken en hare verbreiding behoorlijk te kunnen bepalen. Onze 
Boomklever heeft in Scandinavië en in een groot gedeelte 
van Busland tot in Kaukasie witte, in plaats van rosse 
onderdeelen, en op deze verscheidenheid is de Sitta europaea 
van Linnaeus gegrond. Het zwart van den Eoodborst-tapuit is 
donkerder, naar mate deze vogel, die overigens tot aan de Kaap 
en China verspreid is, in meer warme luchtstreken leeft. De 
Graspieper wijkt in vele, zelfs ver van elkaar verwijderde en 
onder zeer verschillende breedte liggende streken, zoo als Sici- 
lië, Griekenland, Lapland en een groot gedeelte van Rusland, 
van den onze, die voor het overige in de meeste landen van 
Europa voorkomt, door meer donkere tinten en vooral in 
het zomerkleed door eene roestroode keel af : deze plaatselijke 
verscheidenheid verkreeg den bijnaam van cervinus. Bij den Gelen 
Kwikstaart heeft men een aanzienlijk getal dergelijke ver- 
