INLEIDING. 
V 
aan de hand ; laatstgenoemde', meestal negen in getal , aan den 
voorarm. Bij sommige vogels , zoo als bij de Kwikstaarten , 
Piepers en Leeuwerikken , zijn de binnenste dezer kleine slag- 
pennen , met andere woorden die welke naar den rug ge- 
keerd zijn, verlengd , en worden alsdan somtijds, maar zeer 
ten onregte , “verlengde schoudervederen” genoemd. Eenige aan 
den duim zittende pennetjes noemt men “het vleugeltje,” “den 
valschen-” of “duimvleugel.” Op de slagpennen volgen naar voren 
“de vleugeldekvederen,” die wederom verdeeld worden in “boven-” 
en “onderdekvederen.” De groote bovendekv ederen volgen naar 
voren op de slagpennen en vormen eene rij. De daarop volgende, 
op eene of meer rijen geplaatste vederen , heeten “middelste dek- 
vederen , en zijn gemakkelijk daaraan te herkennen , dat zij 
elkander met den binnenrand overdekken , en niet met den 
buitenrand , zoo als de overige pennen en vederen van den 
vleugel. De overige vederen , die tot aan de vleugelbogt rei- 
ken , heeten “kleine dekvederen.” De onderdekvederen van den 
vleugel zijn in dier voege ingeplant , dat hare fraaijer gekleurde 
zijde bij de groote naar de bovenzijde, bij de kleine naar de 
onderzijde des vleugels gerigt is. Men noemt “schoudervederen” 
die partij vederen , welke den grond des vleugels van boven 
overdekken ; 'daar tegenover , aan de andere zijde, bevinden zich 
de “okselvederen.” De vederen van den voorrug vormen wat 
men dikwijls den “mantel” noemt, waarbij echter ook veelal 
de schoudervederen gerekend worden. De kropvederen bedekken 
het in de rust uitstekende ondergedeelte van den hals, aan 
’t welk door velen verkeerdelijk de naam van borst gege- 
ven w'ordt. De teugelvederen zijn, indien zij niet geheel ont- 
breken , op weinige uitzonderingen na, h aarachtig, en beklee- 
den de “teugels ,” of met andere woorden de streek tusschen 
elk oog en den grond van den bovensnavel gelegen. 
De vederen worden eenmaal ’sjaars vernieuwd , hetgeen men 
“ruijen” noemt. Deze rui geschiedt volgens de wet der zijdeling- 
sche symetrie; bij de meeste vogels heeft zij allengs plaats; 
