INLEIDING. 
III 
borstholte tot in de beenderen met eene grootere of kleinere hoe- 
veelheid lucht gevuld worden, en de vogel zijn specifiek gewigt 
tot éenen zekeren graad naar welgevallen veranderen, hetgeen bij 
het rijzen of dalen in de lucht of het water van veel belang is. 
De dijen der vogels zijn steeds onder de vederen verborgen, 
en ook de geheel of gedeeltelijk met vederen bekleede schen- 
kels zijn bij vele soorten, terwijl zij zitten, niet of slechts 
weinig zigtbaar. De gewoonlijk zigtbare gedeelten zijn de voet- 
wortel en de daarmede in eenen veelal regten hoek ingelede 
teenen. De voetwortel is slechts bij een klein getal vogels met 
vederen bekleed; bij de meeste is hij met schubben of schildjes 
bedekt, die langs zijnen voorkant somtijds tot een enkel stuk 
vereenigd zijn. Het getal der teenen is in den regel vier, van 
welke gewoonlijk drie naar voren en een naar achteren gerigt 
zijn. De achterteen, duim genoemd, ontbreekt bij sommige 
vogels, en bij ééne soort zelfs, den Afrikaanschen Struis, zijn 
slechts twee teenen aanwezig. Bij de orde der klimvogels is, 
behalve de achterteen (indien deze niet ontbreekt), hetzij de 
buitenteen, hetzij de binnenteen mede naar achteren gerigt. De 
teenen zijn dikwijls gedeeltelijk of geheel door kleine of groote 
vliezen vereenigd, die in het eerste geval span vliezen, in het 
tweede zwemvliezen genoemd worden. 
De bek der vogels vertoont veelvuldige verscheidenheden van 
vorm, die echter dikwijls geheel ondergeschikt zijn aan hun 
geheele maaksel. Somtijds ontwaart men een, ja zelfs twee 
hoekige uitsteeksels aan de bovenkaak, en deze worden veelal 
tanden genoemd. 
De vleugels dienen bij de meeste vogels tot het vliegen; 
bij sommige, zoo als de Struisvogels, die niet vliegen, worden 
de vleugels gebruikt als riemen, die de lucht klieven, waar- 
door het loopen wmrdt bespoedigd; en bij nog andere, waar 
zij eene min of meer vinvormige gedaante hebben, dienen zij 
bij het duiken, of zelfs, zoo als bij sommige Pingoeïns, als 
