4 
VOGELS. 
roofvogels heeft dit eigenaardige , dat hij aan zijnen wortel 
met eene weeke, naakte huid bekleed is, welke men de “was- 
huid” noemt, en waarin de neusgaten uitkomen: deze washuid 
merkt men slechts bij een klein getal andere vogels op , b. v. bij 
de Paugi’s uit de heete luchtstreek van Amerika. De staart 
der roofvogels is in den regel uit twaalf pennen zamengesteld : 
zeer zelden bezitten zij er veertien. Hunne vleugels zijn steeds 
volmaakt ontwikkeld ; hunne tong is vleezig. Bij het verslinden 
der prooi Verzwelgen zij, met het vleesch, ook gedeeltelijk de 
haren, vederen of schubben; maar deze onverteerbare deelen 
werpen zij later, in den vorm van balletjes, weder door den bek 
uit. De roofvogels verschillen zeer veel van elkaar in grootte: 
enkele, zoo als de meeste gieren en arenden, hebben nagenoeg 
de grootte van eenen kalkoen ; vele zijn niet grooter dan eene kip; 
sommige zijn zoo groot als duiven ; zelfs worden er aangetrof- 
fen , die weinig zwaarder zijn dan eene musch. Men merkt ook 
steeds een aanmerkelijk, somtijds een buitengewoon verschil in 
grootte op tusschen beide seksen, en wel bij de roofvogels in 
eene tegenovergestelde verhouding als bij de watervogels : terwijl 
namelijk bij laatstgenoemden de mannetjes gewoonlijk grooter 
zijn dan de wijfjes, heeft het omgekeerde plaats bij de roofvo- 
gels, van welke de mannetjes zoo in het oog vallend kleiner zijn 
dan de wijfjes, dat men hen in de valkerij “tersels” noemt, om 
aan te duiden dat zij een derde kleiner zijn dan de wijfjes. Dit 
onderscheid in grootte is evenwel slechts bij eenige uitheem- 
sche soorten zoo aanmerkelijk, als men door de aangevoerde 
benaming te kennen wil geven. De kleuren der vederen zijn bij 
de meeste eenvoudig en vertoonen nimmer eenen metaalglans , 
zoo als die bij vele andere vogels opgemerkt wordt: zij zijn 
veelal hard en stevig ; de uilen , die met zachtere vederen bedekt 
zijn, maken echter hieromtrent eene algemeene uitzondering. 
Aanvankelijk is het ligchaam der roofvogels met een, meestal 
wit, dons bekleed, en bij vele soorten blijft gedurende haar 
gansche bestaan eene grootere of kleinere hoeveelheid dons 
