8 
VOGELS. 
’sjaars, in rotsspleten van het gebergte of in boomen van 
groote bosschen, en legt hij meestal drie roodachtig gele of 
roodachtig grijze, bruin of bruinrood gevlekte eijeren. De 
slechtvalk verlaat tegen den winter zijne broedplaatsen, zwerft 
in het rond, verhuist op verren afstand en vestigt zich som- 
tijds op torens of andere hooge gebouwen, van waar hij zijne 
rooverijen dagelijks volvoert. Yooral rigt hij onder duiven, kip- 
pen en eenden groote slagtingen aan, wanneer hij niet gedood 
of verjaagd wordt. In het vrije is hij, behalve voor eenden, voor- 
namelijk voor patrijzen gevaarlijk. De slechtvalken, welke ons 
land bezoeken, zijn grootendeels jonge vogels, ofschoon men er 
ook niet zelden ouden onder aantreft. Zij komen tot ons uit 
het noord-oosten , gewoonlijk van October tot December; hou- 
den zich, naar omstandigheden, langeren of korteren tijd hier 
te lande op; vertrekken eindelijk meerendeels, en keeren door- 
gaans in Maart of April terug, om zich in de tegenovergestelde 
rigting door ons land naar hunne broedplaatsen te begeven. De 
slechtvalk is een der schadelijkste roofvogels voor het jagtveld 
en de huisvogels. Deze soort, welke, met meer of minder in het 
oog vallende wijzigingen, nagenoeg over den geheelen aardbol 
verspreid is, wordt om hare kracht en hare lange, tot grijpen 
buitengemeen geschikte teenen, bij voorkeur tot het vlugtbe- 
drijf of de valkerij , die men thans minder juist meestal valken- 
jagt noemt, afgerigt. De Nederlanders hebben ten allen tijde 
in dit bedrijf eene zoo groote vermaardheid gehad, dat het 
voor ons land van belang is, hierover eenigzins uit te weiden. 
De valkerij of de kunst om allerlei wild of andere zoogdieren 
en vogels met roofvogels te vangen, is ontstaan in de uitge- 
strekte vlakten van Midden-Azië , en werd aldaar, sedert over- 
oude tijden (volgens geloofwaardige Chinesche opgaven reeds 
vele eeuwen voor onze tijdrekening) uitgeoefend. Zij bleef in- 
tusschen onbekend bij de oude Egyptenar en, Grieken en Romei- 
nen, maar werd later (ongetwijfeld door de Hunnen) in Europa, 
vervolgens ook in Arabië en Noord- Afrika verbreid en, waar- 
