80 
VOGELS. 
smalle vederen, bij de oude door eene soort van dons, ge- 
vormd wordt. Het overige vederkleed is bij de jongen rood- 
. achtig bruin, bij oude voorwerpen geelachtig grijsbruin. De 
gier leeft gezellig. Men ziet deze vogels dikwijls buitengewoon 
hoog in de lucht in het rond zweven, om hunnen buit op te 
sporen, die in het vleesch of de ingewanden van allerlei doode 
dieren bestaat. Men vindt zijn eenvoudig nest in rotsholen; 
het bevat twee vaal geelachtige, naar het blaauwachtige over- 
hellende eijeren. 
DE UILEN. STEIGES. 
De uilen , die de natuurkundigen ook nacht-roofvogels noemen , 
vallen voornamelijk in het oog door de sterke ontwikkeling 
van hunnen kop; hunne groote, min of meer uitpuilende 
oogen; hun gezigt, dat door eenen krans van kleine, gekrulde 
vederen omzoomd is; de ruime opening van het oor; hunnen 
achterteen , die een weinig hooger geplaatst is , dan de overige 
teenen ; hunnen buitenteen , die min of meer naar achteren 
kan gekeerd worden; eindelijk door de nachtelijke levenswijze 
der meesten. Hun bek is kort, sterk gekromd en grootqndeels 
tusschen de vederen van het gezigt verborgen. De neusgaten 
zijn kringvormig; de pooten krachtig, de nagels scherp en 
krom, en de voetwortel, zoo als veelal ook de teenen, zijn ge- 
woonlijk tot aan de nagels met donsachtige vederen bedekt. De 
uilen hebben zeer zachte vederen, en de stralen der buiten- 
vlag van de groote slagpennen zijn veelal niet aan elkaar 
gehecht, hetgeen veel bij draagt, dat deze vogels bij het vliegen 
nagenoeg geen gedruisch maken. 
Het voedsel der uilen bestaat uit het versche vleesch van 
allerlei dieren, die zij zelve vangen, vooral zoogdieren, vogels 
en insekten. Sommige verslinden ook kruipende dieren en visschen; 
doode dieren eten zij niet, zoo als dit vele andere roofvogels 
