DE GIERVOGELS. 
31 
plegen te doen. Zij zijn door hun scherp gehoor en gezigt, 
hunne tot het grijpen zeer geschikte pooten, hunne stille vlugt 
en hunne nachtelijke levenswijze bijzonder in staat gesteld, hunne 
prooi op te sporen, die ongestoord te naderen, te bemagtigen 
en voort te slepen. Sommige soorten komen echter ook bij dag 
te voorschijn. De meeste uilen nestelen in holen van hoo- 
rnen , of in rotsen , sommige ook onder de daken van gebouw^en , 
op den grond of zelfs vrij op de hoornen. Hunne eijeren zijn 
steeds wit, min of meer kogelvormig, en veelal drie tot vijf 
in getal. Daar zich de meeste soorten met muizen of andere 
schadelijke knaagdieren voeden, behooren zij in het algemeen 
tot de nuttige vogels. De groote soorten zijn intusschen na- 
deelig voor de wildbaan. Deze vogels zijn over den geheelen 
aardbol verbreid. 
De uilen kunnen onder twee groote geslachten gebragt wor- 
den, die beide in ons land door verscheidene soorten verte- 
genwoordigd zijn. Het eene is dat der Katuilen, Strix, het 
andere dat der Hoornuilen, Otus. 
DE KATUILEN. S T R I X. 
Dit geslacht, door de Dranschen Chouette, door de Duit- 
schers Kautz genoemd, bevat al de soorten zonder oorpluim- 
pjes. In ons land worden drie soorten van dit geslacht broe- 
dende aangetroffen ; eene vierde komt slechts zeer enkel uit het 
noorden tot ons. Behalve deze treft men in Europa nog vier of 
vijf andere soorten aan: eene dezer, Strix (Nyctale) funerea, 
werd herhaaldelijk digt bij de grenzen van ons rijk waargenomen , 
en het is derhalve niet onmogelijk, dat zij met der tijd ook 
eene plaats onder de Nederlandsche vogels verkrijgt. Zij heeft 
ongeveer de grootte en kleur van onzen steenuil, en is zeer ge- 
makkelijk van dezen te onderscheiden door hare groote oor- 
opening en geheel ruige teenen. 
