34 
VOGELS. 
De Sneeuwuil, 8trix nyctea , die nagenoeg twee voet lang 
wordt, wit is, met min of meer talrijke bruine vlekken, en de 
noordpoollanden bewoont , dwaalt somtijds naar het overige Eu- 
ropa af, en werd ook eenige malen in ons land waargenomen 
en geschoten. Hij is meer dagvogel dan de overige soorten , voedt 
zich met hazen en sneeuwhoenderen , eet ook visschen en allerlei 
schadelijke knaagdieren, en legt zijne eijeren op rotsen. 
DE HOORNUILEN. 
Aldus noemt men de uilen, die ter weerszijden van den kop, 
van boven een uit zes tot acht verlengde vederen gevormd pluimpje 
hebben. Zij worden ook Ooruilen genoemd. In ons land komen 
slechts twee soorten van hoornuilen voor. Eenige andere zijn in 
het zuidelijk Europa te huis. De grootste van allen, de Uhu 
der Duitschers, Otus bubo^ die over de twee voet lang wordt, 
bewoont het grootste gedeelte van ons werelddeel , komt zelfs in 
Westfalen voor, maar werd in ons land nog niet aangetroffen. 
Onze beide inheemsche soorten zijn gemakkelijk te herkennen. 
De Ransuil, Otus vulgaris, is een en een vierde voet 
lang; hij heeft licht oranje oogen, een zwarten snavel, geheel 
ruige pooten en teenen; zijne vleugels reiken tot aan het einde 
van den staart, en de overlangsche bruinzwarte vlekken der 
vederen aan borst en buik worden door smalle, donkere dwars- 
banden doorsneden. De ransuil wordt in het grootste gedeelte 
van Europa aangetroffen, en komt in den winter ook in Noord- 
Afrika voor. Hij bewoont bosschen. In ons land broedt hij in 
die van Gelderland en Noord-Brabant. Van het najaar af, 
zwerft hij veelal in het rond , en komt alsdan ook in de overige 
streken van ons land. Over dag houdt hij zich op boomen schuil , 
en zit gewoonlijk op de takken digt tegen den stam aan. 
Hij eet muizen en andere kleine zoogdieren, insekten, hage- 
dissen, en vangt ook slapende of jonge vogels. Men vindt zijne 
