40 
VOGELS. 
Brabant en Gelderland , nabij de Duitscbe grenzen, waargenomen. 
De Kleine Bonte Specht, JPicus minor ^ is slechts een 
halven voet lang, en onderscheidt zich van de beide overige 
bonte spechten voornamelijk daardoor, dat het middengedeelte 
van zijn rug wit is; dat zijne schond ervederen met witte 
dwarsstrepen prijken; dat er aan en achter den onderbuik geen 
rood wordt opgemerkt, en dat daarentegen de kruin van het 
mannetje rood en die van het wijfje witachtig is. Op borst en buik 
vertoonen zich, even als bij de voorgaande soort, overlangsche 
zwarte streepjes. Deze specht wordt in dezelfde streken als de 
beide andere bonte spechten aangetrolfen ; hij broedt ook enkele 
reizen hier en daar in Noord-Brabant , Gelderland en Groningen. 
DE DRAAIHALZEN. 
Het geslacht der Draaihalzen, lynx^ heeft, zoo door zijne 
klimpooten en zijn regten snavel, als door zijn langen kleve- 
rigen tong, veel overeenkomst met de spechten; evenwel is 
de staart dezer vogels afgerond en zijn zijne pennen niet 
puntig; ook heeft de tong geene weêrhaakjes en zijn de neus- 
gaten niet met borstel vedertjes bedekt. Zij evenaren in grootte 
ongeveer den leeuwerik, en worden enkel in Europa, in Afrika 
en op het vasteland van Azië, tot Japan, aangetroffen. Zij 
houden zich in de bosschen, of op afzonderlijk staande boomen 
op; vliegen meestal laag bij den grond; klimmen niet, maar 
springen van tak tot tak, of hangen in eene schuinsche rig- 
ting aan de boomtwijgen. Zij gaan ook op den grond zitten, 
voeden zich met allerlei insekten en de maskers daarvan , vooral 
met mieren en mierenpoppen, en halen deze met de tong 
onder de boomschors te voorschijn. Tn het najaar voeden zij 
zich ook met beziën. Zij leggen in de holten van boomen of 
op den houtmolm zes tot negen eijeren, die eene glinsterend 
witte schaal hebben. 
