DE ZWALUWEN. 
45 
DE ZWALUWEN. 
Bij de Zwaluwen, het groote geslacht Himndo uitmakende , 
is de eerste slagpen langer dan de overige; haar staart is aan 
het einde uitgesneden of min of meer gevorkt , en de duim is 
steeds naar achter gerigt. Het zijn dagvogels , die zeer be- 
hendig vliegen en zich niet zelden op boomtakken en daken 
of ook op den grond nederzetten om uit te rusten. Sommige 
hebben een vrij aangenamen zang. Yele leven gezellig. Zij 
zijn in alle werelddeel en , met uitzondering der koude lucht- 
streken , verspreid. In ons land worden drie soorten van zwa- 
luwen gevonden. Eene vierde Europesche soort , Hirundo rupes- 
tris , die in het warme gedeelte van ons werelddeel , tot in 
Wurtemberg, inheemsch is , heeft eenige overeenkomst met onze 
Oeverzw'aluw ; zij is evenwel grooter en haar staart vertoont 
eene rij witte vlekken. Op Sicilië wordt nog eene andere 
eenigzins op de Boerenzwaluw gelijkende soort , Hirundo rufula , 
aan getroffen , welker achterhals en stuit echter eene roestbruine 
kleur hebben , en welker onderdeelen van fijne zwartbruine 
overlangsche strepen voorzien zijn. 
De meest algemeene Europesche en inlandsche soort is de 
Boerenzwaluw, Hirundo domestica , die men ook eenvoudig 
Zwaluw en in Groningen Z waalfj e noemt. Zij onderscheidt 
zich onder de inlandsche soorten door haren , bij de ouden vooral , 
diep gevorkten staart. Haar voorhoofd en keel zijn roodbruin ; 
de bovendeelen en eene kraag over den krop metaalglanzig 
zwartblaauw , de overige onderdeelen en eene vlek op al hare 
staartpennen , met uitzondering der beide middelste , zijn wit. Het 
wit der onderdeelen gaat bij de jongen in het rosbruine over ; 
somtijds zijn deze deelen ook bij de ouden , zelfs in ons land, 
rosbruin. Dit is zonder uitzondering het geval bij de voorwer- 
pen die in Egypte en in sommige gedeelten der Alpen , b. v. 
op den St. Gothard , gevonden worden en aan deze heeft men. 
