68 
VOGELS. 
eijeren, welke somtijds aan het stompe einde ros gevlekt zijn. — 
De tweede inheemsche soort is de Eoodborst-Tapuit, 
Saxicola rubicola. Zij is gemakkelijk van alle soorten van ons 
werelddeel te onderkennen door haren geheel zwarten staart; 
bij de ouden zijn bovendien de keel en de kop zwart. Yoor het 
overige heeft deze vogel eenige overeenkomst met het Paapje. 
Hij wordt in het grootste gedeelte van Europa, in Azië tot 
in Japan, en nagenoeg in geheel Afrika tot aan de Kaap de 
Goede Hoop aangetroffen. In ons land komt hij slechts op be- 
paalde plaatsen voor, b. v. iii Groningen en Gelderland, en 
in Holland in de duinpannen. In de maand December en in het 
begin van Eebruarij zijn aldaar verscheidene voorwerpen gezien 
en geschoten; waaruit schijnt te blijken, dat hij bij ons over- 
wintert. In den regel trekken echter deze vogels in October 
weg, om vroeg in het voorjaar terug te keeren. Men vindt 
hun nest, dat vijf of zes blaauwgroene , ros gevlekte eijeren 
bevat , in de doornstruiken of in het gras. 
DE PIEPEES. 
De Piepers, welke in het stelsel der natuurkundigen den 
Latijnschen naam van Anthus dragen, vertegenwoordigen onde r 
de zangers de Leeuwerikken ; met andere woorden , het zijn 
vogels die veel overeenkomst met de Leeuwerikken hebben , zoo 
door den min of meer verlengden en weinig gekromden nagel van 
hunnen achterteen en de verlengde slagpennen der tweede orde, 
als door hun verblijf op den grond en door hunne kleuren. 
Dit een en ander, en voornamelijk de laatstgenoemde eigen- 
schap, heeft ten gevolge dat zij door onkundigen veelal voor 
Leeuwerikken gehouden worden, en dat zelfs vele natuur- 
kundigen hun eene plaats naast dit geslacht aanwijzen. Hun 
zang is zacht en eenvoudig, en zij doen hunne lokstem : “piep- 
piep,” waaraan hun naam ontleend is, vooral bij het opvlie- 
