72 
VOGELS. 
nagel van den achterteen. De eenige soort dezer afdeeling , welke 
in ons land wordt aangetroffen , isdegeleKwikstaart, Mota- 
cillaflava ,laBergeronette der Pranschen , en die in Groningen 
Koevinkje en geel Akkermannetje genoemd wordt. Zij 
wordt door geheel Europa, in noordelijk Afrika en door geheel 
Azië aangetroffeii , maar levert, naar gelang der streken die zij be- 
woont, eene menigte, min of meer in het oog vallende plaatselijke 
verscheidenheden op, die vooral in het volkomen kleed van 
elkander afwijken. Die, welke bij ons inheemsch zijn, heb- 
ben, wanneer zij in de tweede helft van April aankomen, groo- 
tendeels nog een geelgroenen kop, welke kleur echter weldra 
eene aschgraauwe tint aanneemt; de streep boven het oog is 
gewoonlijk witachtig. Die van Midden-Europa zijn meestal 
fraaijer van kleur. Bij die van Groot -Brittanje wordt de kop 
nooit grijs; bij andere verscheidenheden uit de overige streken 
van Europa, is de kop soms zeer donker, bij zwart af , terwijl de 
lichte oogstreep bij deze niet zelden ten eenenmale ontbreekt. 
Eene geheel andere, grootere soort, met een langeren staart, 
is daarentegen Motacilla citreola^ uit Midden-Azie, die van 
tijd tot tijd toevallig in Europa werd aangetroffen. Onze gele 
Kwikstaart broedt meestal in weilanden en moerassen. Zijn nest 
vindt men, in den regel slechts eenmaal ’sjaars, op den grond 
in het gras; het is uit stelen en worteltjes van gras ver- 
vaardigd, van binnen met haar, wol en plantenpluis belegd , en 
bevat vier tot zes witachtige, grijsbruin en ros gemarmerde 
eijeren. Deze vogel houdt zich op den grond op; hij zit echter 
ook dikwijls op allerlei kruiden, in het gras en het riet, zelfs 
op palen en heggen. Zijn zang is zeer eenvoudig. 
De overige Kwikstaarten kan menBoom-kwikstaarten noe- 
men, omdat zij zich niet zelden op allerlei hooge voorwerpen, 
zoo als boomen, daken van huizen enz., nederzetten. Zij zijn 
minder hoog op de pooten dan de Grond-Kwikstaarten ; hun staart 
is even wel langer, en zij kenmerken zich voornamelijk door 
den korteren en sterker gekromden nagel van hunnen achterteen. 
