80 
VOGELS. 
overgaat; de oogen zijn roodachtig zwart. Het wijfje veran- 
dert bij het aannemen van haar volkomen kleed in den 
regel weinig; sommige wijfjes worden echter veel fraaijer van 
kleur en leggen zelfs, ofschoon niet volkomen, het kleed 
der oude mannetjes aan. De Wielewaal wordt in de gematigde 
en warme streken van Europa, in Noord- Afrika en Klein-Azie 
tot Mesopotarnie, maar nergens in grooten getale, aangetroffen. 
Hij komt , insgelijks overal in ons land voor, waar hout en 
hooge boomen staan, ook in groote tuinen. De sparrebos- 
schen worden evenwel door hem vermeden. Hij vertoeft bij 
ons van de eerste helft van Mei tot half Augustus. Het is 
een voorzigtige vogel, die zich bij voorkeur in het hooge ge- 
boomte ophoudt. Hij verraadt zijne aanwezigheid terstond , zoo- 
wel door zijn luiden, fluitenden, hoewel korten zang, als door 
zijne onaangename, knarsende lokstem. Zijn voedsel bestaat uit 
beziën en allerlei andere vruchten , en hij houdt bijzonder veel 
van kersen. Niettemin brengt hij zijne jongen met insekten 
groot. Hij bouwt zijn fraai half kogel vormig nest, soms dertig 
voet boven den grond, uit alle bestanddeelen die onder zijn 
bereik komen , b. v. mos , gras , bladeren , boomschors ; zelfs vleclit 
hij daarin hout- of papierkrullen en maakt het stevig tusschen 
boomtakken vast. Zijne vier of vijf eijeren zijn glanzig wit , 
met zwarte of roodbruinachtige vlekjes. 
DE YLIEGENVANGEBS. MUSCICAPAE. 
De Vliegenvangers, die den algemeenen naam van Mus- 
cicapa dragen, vormen eene buitengewoon talrijke familie insek- 
ten-etende vogels. Zij onderscheiden zich voornamelijk door 
eenen afgeplatten, van voren ingekerfden en in een scherpen 
haak uitloopenden snavel , die aan den wortel van borstels vo or- 
zien is; door korte pooten , en tamelijk lange , min of meer pun- 
tige vleugels. Onze Europesche soorten herinneren door hare 
