DE PESTVOGELS. 
83 
DE PESTVOGELS. 
De Pestvogels, van welke men slechts eenige soorten kent 
en die het geslacht Ampelis vormen, staan in vele opzigten op 
zich zelve. De meeste overeenkomst hebben zij met de Vlie- 
genvangers. In ons werelddeel bezit men slechts eene soort, 
Ampelis garrula^ gewoonlijk Pest vogel, maar ook Sneeuw- 
vogel. Wijn staart, Zijdestaart, Beemer, Zwarte- 
mantel en in Groningen Lakvogel genoemd. Zij heeft acht 
duim lengte; haar bek is kort, tamelijk breed aan den wortel 
en van voren een weinig haakvormig; de kop is groot; de vleu- 
gels zijn tamelijk puntig, de staart is middelmatig en flaauw 
afgerond; de pooten zijn zeer kort; de vederen zacht, en de 
kleine slagpennen hebben, behalve bij de jongen, alle een klein , 
hard en vermiljoenrood bladachtig aanhangsel. Voor het overige 
neemt men weinig of geen verschil bij hen waar naar gelang 
van leeftijd, sekse of jaargetijde. De hoofdkleur van den Pest- 
vogel is een fraai maar zeer zacht roodbruinachtig grijs; de 
bovendekvederen van den staart zijn zilvergrijs, de onderdek- 
vederen roodbruin. De teugels, keel, slag- en staartpennen zijn 
zwart, maar de kleine slagpennen hebben een en witten, de groote 
slagpennen en de staartpennen eenen gelen eindzoom. Deze 
vogel bewoont de koude streken van Noord -Amerika, Siberie 
en Scandinavië tot op den 58° N. Br. Evenwel broeden enkele 
paren somtijds zuidelijker, zelfs in Pruissen, Silezie en Wur- 
temberg. De overige landen van ons werelddeel worden door 
hem enkel bezocht gedurende zijne verhuizingen, die intusschen 
slechts in sommige jaren plaats hebben, waarschijnlijk ten ge- 
volge van gebrek aan voedsel of van te groote voortteling. Door 
deze onregelmatige verschijning werd hij, in vroegere eeuwen, 
voor een voorbode der pest gehouden, waardoor hij den naam 
van Pestvogel verkreeg. Zijn voedsel bestaat, gedurende den 
zomer, uit insekten, die hij, op de wijze der Vliegenvangers, 
6 * 
