88 
VOGELS. 
struiken of in hoornen tot eene hoogte van acht voet boven 
den grond. Hare eijeren, vijf of zeven in getal, zijn roodgeel- 
of groenachtig wit, en vertoonen grijze en bruine vlekken , 
die aan het dikke einde in een krans zamenloopen. 
DE MEEZEN. 
De Me e z en zijn kleine vogels met zachte en losse vederen , een 
korten, priemachtig kegelvormigen , veelal regten snavel, die aan 
den wortel met vedertjes overdekt is; met middelmatige, afge- 
ronde vleugels en tamelijk krachtige pooten. Zij houden zich in 
het hout, sommige in of bij het riet op, klauteren behendig en 
in alle rigtingen, eten insekten, de maskers en eijeren daarvan, 
maar ook allerlei zaden, en zijn, vooral voor de boomgaarden, 
zeer nuttige dieren. Zij zwerven in het najaar, dikwijls in 
groote troepen vereenigd, rond, en keeren vroeg in het jaar 
naar hare broedplaatsen terug. De meeste nestelen in boom- 
holten; andere maken een vrij en zeer kunstmatig nest. Hare 
eijeren zijn talrijk, maar klein, en gewoonlijk wit, met rood- 
bruine stipjes en vlekken. Deze vogels worden in Australië 
en Zuid-Amerika niet gevonden. In ons land telt men zeven 
soorten van Meezen, die er ook alle broeden. 
De grootste soort is de Koolmees, Parus major. Zij 
wordt veelal eenvoudig Mees genoemd; bij Haarlem noemt 
men haar ook Plakker, en in Gelderland Bij me es. Ofschoon 
de grootste van alle inheemsche soorten van Meezen, is zij 
kleiner en ranker dan de Musch, en zeer kennelijk aan hare 
kleuren. De kop en eene, bij het mannetje breede, bij het 
wijfje smalle overlangsche middenstreep aan de borst en den 
buik zijn zwart; de wangen zijn daarentegen wit en de onder- 
deelen en bovennek matgeel; de mantel is groengeel en de 
algemeene kleur van achterrug, vleugels en staart is blaauw- 
achtig grijs. De jongen zijn flaauwer van kleur dan de ouden. 
