90 
VOGEI.S. 
dinavie, wijkt zij evenwel een weinig in kleur en ook in grootte 
van de overige af, en vormt derhalve in die streken eenige 
plaatselijke verscheidenheden. De Zwartkop-mees is, even als de 
Pimpel, als broed- en zwerfvogel door ons geheele land ver- 
breid, maar zij is veel minder talrijk dan de laatstgenoemde. 
Zij heeft een korten en zachten, maar afwisselenden en aan- 
genamen zang. Men vindt haar nest in boomholten, tot op 
vier voet boven den grond. De acht tot twaalf eijeren, die zij 
legt, hebben veel overeenkomst met die van de Pimpel. 
De Kuifmees, Pams cristatus, is van gelijke grootte als 
de Zwartkopmees, en doet ook in het algemeen door hare 
kleuren aan deze soort denken; zij onderscheidt zich echter 
op het eerste gezigt niet alleen van deze, maar ook van alle 
overige soorten door de zwarte, witgerande vederen van haren 
bovenkop, die op het achterhoofd aanmerkelijk verlengd zijn 
en eene soort van puntige kuif vormen. De zwarte keel vlek 
is groot. De zijden van kop en hals zijn wit, en de oorstreek 
is van achteren met zwart omzoomd. De Kuifmees wordt in 
de uitgestrekte bosschen van een groot deel van Europa aan- 
getroffen. In ons land werd zij alleen in Gelderland en in 
sommige streken van Groningen, maar nog nooit in de overige 
provinciën waargenomen. Zij bewoont voornamelijk sparrebos- 
schen, en voedt zich, behalve met insekten, met allerlei zaden, 
vooral die van dennen en brandnetels. Hare wijze van nestelen 
en het uiterlijke van hare eijeren verschillen weinig van die 
der Zwa^kop-mees. 
De Zwarte Mees, Parus ater ^ die in Gelderland zwarte 
Bij mees genoemd wordt, is een weinig kleiner dan de Zwart- 
kop-mees en de kleinste van alle inheemsche soorten. Haar 
kop is zwart, maar de wangen en eene groote vlek op den 
nek zijn wit. De overige bovendeelen zijn zwartachtig blaauw- 
grijs, op de vleugels en den staart in het zwartbruine vallende. 
De overige onderdeelen zijn wit, op de zijden van den romp 
naar het bruine overhellende. De zwarte Mees wordt in Midden- 
