94 
VOGELS. 
mogelijke rigtingen. In den gevangen staat blijft hij jaren lang 
in het leven , en slaapt veelal , even als sommige Papegaaijen en 
de Muisvogels, hangende, met den kop naar beneden gerigt. 
Hij voedt zich met insekten en de maskers daarvan, die hij 
onder de boomschors opspoort, zoo als ook met allerlei boom- 
zaden, zelfs met hazelnoten, die hij opent, door ze tusschen 
de boomschors te klemmen en ze met zijn snavel te verbrijze- 
len, waarbij hij veelal den kop naar beneden houdt. Hij bewaart 
ze, op deze wijze geborgen, ook als wintervoorraad. Zijn ge- 
luid is schel. Hij is vooral vermaard door de stevige wijze, 
waarop hij de spleten der boomen, die hij tot nest inrigt, met 
kleiaarde zoo digt weet te maken, dat men de klei niet met de 
hand kan afbrokkelen. Het gaatje, dat hij tot ingang overlaat, 
is juist groot genoeg, dat hij het nest kan in- en uitkruipen. 
Het wijfje legt hare zes tot negen witte, met rood gevlekte 
eijeren, op eeiie laag dorre bladeren of boomschors. 
DE GOUDHAANTJES. 
De Goudhaantjes, in het stelsel der wetenschap het ge- 
slacht Begulus vormende, herinneren door hunne zachte, losse 
vederen en hunne levenswijze aan de Meezen, terwijl zij daar- 
entegen door hunne gedaante en hun tamelijk korten snavel 
aan de Zangers doen denken. Het zijn zeer kleine vogels, die 
het Noordelijk halfrond bewonen, een middelmatig langen, aan 
het einde een weinig ingesneden staart en middelmatige afgeronde 
vleugels hebben. Hunne neusgaten zijn met een fijn borstelve- 
dertje bedekt. Hunne bovendeelen zijn groenachtig, de onder- 
deden lichter; de bovenkop der meesten is in het midden fraai 
geelrood en aan de zijden zw^art. Zij houden zich in bosschen, 
vooral in sparrebosschen op, zwerven in het gure jaargetijde, 
meestal in gezelschap van Meezen rond, voeden zich met iiisek- 
ten,de maskers en eijeren daarvan zooals ook met zaden , vooral 
