98 
VOGELS. 
blaauw; aan de zijden is hij echter even als de vleugels en de 
staartpennen zwartachtig blaauw, terwijl de vleugeldekvederen 
lichtblaauwe stippen vertoonen. 
De Ijsvogel bewoont het gematigde en warme deel van 
Europa, Klein-Azie en Noordelijk Afrika. Hij behoort echter 
onder de soorten, die tot bepaalde plaatsen beperkt zijn en 
slechts in kleinen getale voorkomen. In sommige jaren worden 
zij evenwel, in den winter, aan wakken, bij felle koude, vrij 
menigvuldig waargenomen. Hij vestigt zijn verblijf aan de 
oevers van zoete wateren, en nestelt daar in holten, die hij 
met behulp van bek en pooten in den weeken bodem graaft. 
Deze holten hebben drie of vier voet lengte en loopen naar 
achteren wijd uit; het wijfje legt daarin op den blooten grond 
hare vijf tot acht, somtijds tot elf, sterk afgeronde, glanzig 
witte eijeren. De jongen, die eene sterke muskuslucht van zich 
geven, worden met wormen en insekten, later met vischjes 
groot gebragt. De Ijsvogel voedt zich voornamelijk met deze 
laatste, die hij, aan de oevers der wateren op een boomtak, 
een steen of paal gezeten, beloert, en daarop stootende met 
den snavel vangt en geheel inslikt. Hij kan niet loopen en 
slaapt in holten in den grond. 
DE SCHAERELAAES. 
De Scharrelaars, het geslacht Coracias vormende, zijn 
vogels uit de oude wereld, die zich in sommige opzigten aan 
de Ijsvogels, in andere aan de Kraaivogels aansluiten. Ons 
werelddeel brengt slechts eene soort van dit geslacht voort, die 
ook eens hier te lande opgemerkt werd. 
Dit is de gewone Scharrelaar, Coracias garrula. Hij 
heeft ongeveer de grootte van onzen Kerkkaauw, maar is slanker. 
Zijn kop is zeer groot, de snavel is even lang als de kop 
krachtig, aan de punt een weinig haak vormig en zwartachtig. 
