DE EKSTER. 
105 
geluid van dezen vogel. Hij is onrustig , schuw en zeer slim ; 
in Scandinavië daarentegen, waar hij algemeen ontzien wordt, 
is hij zeer gemeenzaam met den mensch. Hij voedt zich met 
wormen , insekten en de maskers daarvan , met vruchten , beziën , 
granen en zelfs aas ; hij rooft ook de e ij eren en de jonge vogels 
uit de nesten, en valt oude en zwakke vogels aan. Hij nestelt 
veelal op hooge hoornen, maar ook in het hakhout en in de 
duinen zelfs in groote doornstruiken. Zijn nest is op eene ge- 
heel eigenaardige wijze gebouwd ; het is namelijk met eene groote 
kap van doorn- en andere takken overdekt, zoodat er slechts 
ter zijde een kleine opening overblijft , die tot ingang verstrekt. 
Zijne eijeren, vijf tot acht in getal, zijn groenachtig, en met 
olijfbruine streepjes en vlekjes bedekt. 
DE NOTENKRAKERS. 
Het geslacht der Notenkrakers, Nucifraga , omvat slechts 
twee of drie soorten, die zich in Europa en op het Himalaijah- 
gebergte ophouden. Behalve deze heeft men nog eene eeuigzins 
afwijkende soort in het westelijke Noord-Amerika. De Eu- 
ropesche soort, eenvoudig Notenkraker, Nucifraga cary- 
ocatactes geheeten, is meer dan een voet lang en heeft in 
het uiterlijke veel overeenkomst met de Kraaijen , maar is 
dadelijk te herkennen aan zijne kleuren en zijn gladden , 
regten, van voren een weinig afgeplatten snavel. De staart- 
pennen zijn aan het einde wit, voor het overige zoo als de 
vleugels groenzwart. Alle andere deelen van het vederkleed 
zijn rosachtig roetbruin, en elke veder, met uitzondering van 
die van den bovenkop en nek, met eene groote witte drup- 
pelvormige vlek. De Notenkraker broedt in de gebergten van 
Midden-Europa, van Zwitserland tot Midden-Scandinavie en het 
gematigde Siberie. Hij is in den regel een Standvogel , die in som- 
mige jaren intusschen zijn gewoon verblijf tegen den winter 
