114 
VOGELS. 
dinavie, Rusland en Siberie, trekt in het najaar zuidelijk en 
verdwaalt van tijd tot tijd, veelal tot kleine troepen vereenigd, 
vooral langs de zeekust, in het Westelijke Europa, en ook in 
ons land. Hij zingt , gelijk onze Leeuwrik , terwijl hij zich in de 
lucht verheft, maar de lokstem heeft veel overeenkomst met die 
van den Sneeuwgors. Hij nestelt op moerassige streken in het gras. 
De vierde en laatste der inheemsche soorten is de Kuif- 
leeuwerik, die een weinig grooter en valer 
van kleur is dan onze gewone Leeuwerik, den bek langer 
maar den nagel van den achterteen korter heeft dan deze, 
en dadelijk te herkennen is aan zijne tot eene kleine, pun- 
tige kuif verlengde vederen van de kruin. De Kuifleeuwe- 
rik bewoont het warme en Midden-Europa , ook Klein-Azie 
en Egypte, maar hij komt in Scandinavië slechts toevallig, in 
Groot-Brittannie in het geheel niet voor. Hij houdt zich aan 
drooge, zandige, opene streken op. In ons rijk wordt hij in 
Gelderland en eenige aangrenzende provinciën, op sommige 
plaatsen van onze heidevelden aangetrolfen , en komt ook in 
onze duinstreken, maar enkel bij de dorpen en langs de wegen 
voor. Dit laatste is voor het overige ook het geval in de meeste 
overige streken, die hij bewoont. Hij is een standvogel, die 
echter in het koude jaargetijde veelal rondzwerft. Hij houdt 
zich op den grond op, zet zich ook somtijds op palen, schut- 
tingen, de daken van de huizen, maar niet op boomen. 
Zijn zang is aangenaam. Hij nestelt op den grond, en zelfs 
op stroodaken. De eijeren, vier tot vijf, zelden zes in getal, 
zijn glanzig, geel- of roodachtig wit, en van graauwe en bruine 
vlekjes en schrapjes voorzien. 
DE GORZEN. 
De Gorzen, het geslacht Umberiza uitmakende , hebben in 
het algemeen, in grootte en gedaante, veel overeenkomst met 
