DE GORZEN. 
119 
om aan de Noordkusten van het vaste land van Europa te over- 
winteren. Zij komt alsdan, ofschoon zeer zeldzaam, ook aan 
onze kusten voor. Zij houdt zich op den grond op, slaapt aldaar, 
legt zich gaarne op het zand, en springt op den grond als de 
Leeuwerik. 
De Sneeuwgors, Emh er iz a nivalis^ ook Duin-, Strand- 
Zee- en Sneeuwputter, Sneeuwvink, en in Groningen 
IJskletter genoemd , heeft de grootte van de Geelgors, maar 
is veel krachtiger van maaksel, hare vleugels zijn langer, de 
staart is korter , en zij heeft den nagel van den achterteen verlengd 
en nagenoeg regt, even als de voorgaande soort. De kleuren 
der vederen zijn in het oog vallend, vooral in het volmaakte 
kleed der mannetjes, welke den mantel, en gedeeltelijk ook de 
slag- en staartpennen zwart hebben , terwijl alle overige deelen 
wit zijn, en de bek donker loodkleurig is. In de overige klee- 
deren zijn de buik en borst wit, de overige vederen grooten- 
deels rosbruin, op den rug met zwarte overlangsche vlekken. 
De Sneeuwgors broedt onder gelijke luchtstreek als deIJsgors, 
op de gebergten , tusschen de rotsen en ijsblokken , waar zij haar 
nest onder de steenen maakt. De ouden overwinteren grooten- 
deels aan de broedplaatsen, maar de jongen trekken, in het 
najaar, langs de noordkusten van het vaste land van Europa, en 
gaan ook landwaarts ip. Men ziet deze vogels , vooral bij sneeuw- 
weder of vorst, somtijds in groote menigte aan onze kuststreken. 
DE MUSCHVOGELS. PASSEEES. 
De Muschvogels, welke men ook Vinkvogels noemt, 
vormen eene zeer groote familie, wier soorten over den geheelen 
aardbol verbreid zijn, en waartoe van Europesche vormen de 
Musschen, Yinken, Sijsjes enz., de Appelvinken, 
Goudvinken en Kruisbekken behooren. Hun vorm is 
tamelijk ineengedrongen ; zij hebben eenen dikken , min of meer 
