DE YINKEN. 
123 
met korstmos en insektenspinsel overtrokken is, vindt men op 
de takken van boomen of ook wel van groote struiken, en het 
bevat drie tot zes groenachtig witte, van roodbruine stippen, 
vlekjes en streepjes en paarsachtig grijze wolkachtige vlekjes voor- 
ziene eijeren. Men weet , dat de Vink als kamervogel zeer gezocht 
is, en dat de vogelhandelaren , om hem beter te doen zingen, 
de barbaarsche gewoonte hebben, hem de oogen uit te branden 
en volkomen blind te maken. De Vink neemt ook eene eerste 
plaats in onder de rij der door de jeugd op de zoogenaamde 
krukken gemartelde vogels. — De Keep, Fringilla montifrin- 
gilla , die ook Berg- en B o s c h v i n k , in Gelderland Noord- 
vink en in Groningen Kw ee vink genoemd wordt , heeft vol- 
komen de grootte en gestalte van den Vink, maar zijn snavel 
is krachtiger; hij heeft eene witte stuit en slechts het buiten- 
paar staartpennen is van eene witte vlek voorzien. De bek 
is roodachtig geel, met eene zwarte punt, maar bij het man- 
netje in het voorjaar zwartblaauw. Het vederkleed van dezen 
vogel, vooral van het mannetje in den zomer, is zeer fraai. De 
bovenkop, wangen, nek, mantel en de groote bovendekvederen 
van den staart zijn alsdan staalblaauw ; de keel, krop, zijden 
van den romp en zij-dekvederen roestkleurig; de overige on der- 
deelen wit, en de vleugel- en staartpennen grootendeels zwart. 
Na de ruijing hebben alle donker gekleurde 'vederen breede 
roestkleurige randen. Bij het oude wijfje en de jongen zijn de 
vederen van den bovenkop, mantel en het voorgedeelte der 
vleugels zwartbruin met breede graauwrosse randen. Het ros 
der onderdeelen is tot den krop beperkt, en men ontwaart bruin- 
zwarte overlangsche vlekken aan de zijden van den romp. De 
Keep broedt in het noorden, in Scandinavië eerst noordelijk 
van 59°; komt in het najaar, in groote vlugten naar Midden- 
Europa .en ook in ons land ; overwintert in bosschen , vooral 
in het gebergte, en keert in April naar zijne broedplaatsen terug. 
Zijn zang is niet aangenaam. Het nest vindt men op dwergachtige 
berkenboomen; het gelijkt, even als de eijeren, op die van den Yink. 
